محمدرضا گلزار عزیز

آپی دوباره بعد از 6 ماه غیبت

darlinggolzar — Tue, 25 Aug 2009 16:49:18 GMT

سلام.دوباره سلام پس از ۶ ماه.اینبار سلام ما داغ است.داغ داغ به داغی تابستان ۸۸ و به داغی فیلم تازه از تنور در آمده محمدرضا گلزار.(البته هنوز از تنور نیومده بیرون)

در آپ اینبار دو مطلب رو براتون در نظر گرفتم به همراه عکسهایی زیبا از محمدرضا گلزار که دوتاشون جدید هستن و باقیشون مال چند وقت پیشه.

۱-اکران دو خواهر در عید فطر:

دو خواهر ساخته محمد بانکی بالاخره در عید سعید فطر اکران خواهد شد.این فیلم که فیلمبرداری آن در خرداد ماه سال گذشته در تهران به ایان رسیده بود به علت طولانی شدن زمان تدوین با یک سال تاخیر عید فطر امسال اکران میشود.این امر در بحبوحه ی به گوش رسیدن خبر محدود الفعالیت بودن محمدرضا گلزار اتفاق می افتد که باعث خرسندی است.

حامیان محمدرضا گلزار عزیز میتوانند خوشحال باشند که بار دیگر عکس بازیگر محبوبشان روی جلد مجلات معتبر خواهد رفت و بار دیگر دکه های روزنامه فروشی با مجلاتی که اکثر آنها درباره این تک سوپراستار سینماست پر خواهد شد.

۲-حضور محمدرضا گلزار در افتتاحیه مجموعه بولینگ اریکه ایرانیان:

(به نقل از زندگی ایده آل)محمدرضا گلزار را باید بازیگر ورزشکار دانست.ژیش از ورود به عرصه بازیگری ورزشکار بود و بعد از آن هم فعالیت های ورزشی اش را حفظ کرد.از کاپیتانی تیم والیبال هنرمندان تا مربی بدنسازی تیم ارتعاشات تجربه هایی بودند که گلزار همزمان با حضور در سینما در کارنامه اش ثبت کرد.گلزار در یکی از گفتگو هایش درباره فعالیت های ورزشی اش گفته:سابقه بازی در در تیم هایی مانند پارس خودرو و پاس را دارم.ضمن اینکه افرادی مانند فرهاد داخم و فرید صائبی از جمله مربیان من در دوران بازیگری هستند.سالهای زیادی هم به عنوان یکی از اعضای ثابت و حتی کاپیتان تیم والیبال هنرمندان در میادین مختلف حضور داشتم.در مجموع پیشینه من در والیبال اگر بیشتر از هنر و سینما نباشد کمتر از آن هم نیست.

۳-مصاحبه مجله مادران با برسام و آویسا خواهر زاده های محمدرضا گلزار عزیز:

وقتی دایی رضاسوپراستار است
حتما عکسهای برسام و آویسا را روی جلد برخی نشریات دیده اید. برسام و آویساخواهرزاده های محمدرضا گلزار هستند وتا به حال کنارخیلی از بازیگران مطرح سینماایستاده اند و مقابل دوربین پیام ایرایی عکس روی جلد گرفته اند ، الا با دایی رضا. اما اینبار به خاطر محبت محمدرضا گلزار و پیام ایرایی ، سوپراستارکنارخواهرزاد ههایش ایستاد تابرای اولین بار، عکس روی جلدبگیرد . محمدرضاگلزار ار حرفه ای های دنیای مدل است و خیلی شرکت ها می خواهند از او دعوت به همکاری کنند، اما اگر کمی به عکسهای خواهرزاده هایش دقت کنید ، جدای توان و قدرت عکاسی پیام ایرایی ، فیگوردرست و درمانی را از برسام و آویسا می بینید و انگار تجربه چندساله ای دررابطه با این نوع عکاسی دارند. به هرحال گفتگوی ویژه این شماره مجله مادران باسوپراستارسینمانیست بلکه این بارخواهرزاده های شیرین زبان او که محمدرضاگلزار آنها را بیشتراز جانش(به گفته خودش) دوست دارد ،درگفتگوشرکت می کنند . گفتگوی کوتاه مارا با برسام و آویسا که در دنیای کودکانه این ستاره های زودطلوع ، سیرمی کند بخوانید:
مادران : برسام چندسالته؟
9 سال .
مادران : کلاس سوم هستی؟

آره . امسال میرم چهارم .
مادران : شنیدم خیلی درسخونی؟
آره . تاالان همه نمره هام بیست بوده .
مادران: تو مدرسه می دونن محمدرضا گلزار داییته؟
آره ، همشون میگن خیلی شبیه داییت هستی.

مادران : اخلاقت چی؟مثل دایی رضا شده؟
دایی رضا خیلی مهربونه . (مکث می کند) خب ، منم مثل خودشم !
مادران : کلاس زبان میری؟
آره ، خیلی هم نمره هام تو کلاس زبان خوبه . تو کلاس هم شاگرد اول هستم .
مادران: مدل بودن را دوست داری؟
خیلی زیاد . یک عالمه عکس مدل های مختلف رو دارم . همه پسرهایی که تو خارج ، مدل لباس هستن رو جمع کردم .
مادران : عکس هاتو جمع می کنی؟
آره . همه رو از عمو پیام گرفتم ، به دوستام نشون دادم ولی بهشون نمی دم .
مادران : چرا؟
آخه اینا برای یه شرکت گرفته شده و عموپیام هم گقته ، نباید کسی عکس هارو داشته باشه.
مادران: خونه مادربزرگ می ری، خوش می گذره؟
خیلی. دایی رضا خودش بیشتر وقتا می یاد دنبال منو و آویسا ، باهم می ریم خونه مامان بزرگ و بادایی بردیا بازی می کنیم. با مامانم و بابام هم که می رم ، همش می رم دیگه...
آویسا هم توی آتلیه مشغول بازی کردن با عروسک هایی است که پیام ایرایی برای کارهایش از آنهااستفاده می کند. عروسک هایی از شخصیت های کارتونی که خیلی جذاب و خنده دار هستند. صدایش می کنم تا کمی بااو هم صحبت شوم که محمدرضا گلزار او را بغل می کند و به سمتم می آید.
مادران : آویسا ، دایی رضا رو دوست داری؟
(سرش را به نشانه بله پایین می آورد و می گوید:) اوهوم . ازاین حرکتش خنده ام میگیرد . محمدرضاگلزار هم محکم او را بغل می کند و می بوسد.

مادران : چندسالته آویسا ؟
3 سالمه . (اصلابه من نگاه نمی کند و همچنان مشغول بازی با یک عروسک فانتزی است.عروسک ماری که به " فیش فیش" درشخصیت های کارتونی برای همه بچه هاآشناست.)
مادران : مدرسه نمی ری؟
نه ! می رم مهدکودک.
مادران: مهدکودک خوبه؟ اونجا چی کار می کنی؟
(بازم سرش رامثل دفعه قبل پایین می اندازد و می گوید:) اوهوم. نقاشی می کشیم.(مکث می کند) بازی می کنیم. شعر می خونیم .
مادران: تو مهدکودک چندتا دوست داری؟
3 تا .
محمدرضا گلزار می خندد و می گوید : " دوست زیاد داره ولی خوب نمیتونه بشمره دیگه." آویسا به گفتگو ادامه نداد و با شیطنت از بغل محمد رضا گلزار پایین آمد و به سمت درخروجی آتلیه رفت . جالب است این را هم بخوانید که برسام ، حرکاتش با سوپراستارسینمای ایران مو نمی زند . واقعامقابل دوربین خوب ژست می گیرد.

تولدت مبارک فرشته ی زمینی

darlinggolzar — Sat, 21 Mar 2009 08:33:18 GMT

در ره عشق ازآن سوی فنا صد خطر است

تا نگویی که چو عمرم به سر آمد رستم

بعد ازینم چه غم از تیر کج انداز حسود

چون به محبوب کمان ابروی خود پیوستم

سلام....سلامی به لطافت شکوفه های بهاری

سلامی به تازگی غنچه های نشکفته

سلامی به زیبایی بهار

سلامی به خوش یمنی این فصل قشنگ.فصلی که توی اون فرشته ی آسمونی منت سر ما گذاشت و به زمین اومد تا دل خیلی ها رو با قدم های مبارکش شاد کنه.

سلام به شما سلام به آقای گلزار

اول از همه باید بگم که عید همگی تون مبارک.امیدوارم این سال جدید براتون پر از خیر و موفقیت و شادکامی باشه و خلاصه به همه ی آرزوهاتون برسید.

همون طوری که میدونید امروز تولد آقای گلزار عزیزه و برای همین من سعی کردم تا آپ زیبایی رو براتون آماده کنم.به همین خاطراین آپ شامل میشه از:

۱-مصاحبه مجله سینمای روز با آقای گلزار و اعضای کلابشان

۲-عکس های قشنگی که منبع اکثرشون مجله رویش هست

۳-یه تولد کوچولو که برای آقای گلزار گرفتم.....کیکش رو هم بزرگ انتخاب کردم که به هممون برسه

اول بهتره برم سراغ مصاحبه.این مصاحبه در شماره ۴۰ مجله سینمای امروز چاپ شده(راستش از مجله زیاد خوشم نیومد آخه خیلی متقلبه!!!همه صفحاتش کپی مجله رویش هستش.آخه چرا؟!)

محمدرضا گلزار نامی آشنا و بسیار موفق در عرصه بازیگری می باشد ولی موفقیت وی تنها در این عرصه خلاصه نمی شود.شاید بتوان او را یک همه کاره موفق نامید چرا که در هر زمینه ای که شروع به فعالیت میکند به بهترین تبدیل می شود.حضور او در عرصه تبلیغات یکی از موفقیت های او بود که کمتر توسط سایر هنرمندان تکرار شد.اخیرا حضور کاملا حرفه ای وی در ورزش والیبال باعث شده تا تماشاگران زیادی وارد سالن های والیبال شوند و در نهایت کوپ مردان که مجموعه ای مخصوص آقایان است(چقدر از این تاکید بدم میاد!حالا طوری میشه ما هم بریم؟!!!)و با مدریت وی به یک مجموعه ی فوق العاده مفید برای جوانان تبدیل شده حتما در چند شماره اخیر مجله با نام کلوپ مردان Men's club با مدریت محمدرضا گلزار برخورد کرده اید.شاید بسیاری از شما دوست داشته باشید که بیشتر درباره این مجموعه مخصوص آقایان()بدانید و یا اینکه بسیاری از شما آن را یک مجموعه دور از دسترس و مخصوص قشری خاص بدانید به همین دلیل با مساعدت محمدرضا گلزار عزیز و کمک های دوست عزیزمان پیام ایرایی به این کلوپ مراجعه کردیم تا هرچه بیشتر شما را با امکانات خدمات و حتی اعضا و کارکنان این کلوپ آشنا کنیم

آقای گلزار ایده راه اندازی کلاب مردان از کجا شکل گرفت؟

تخصصی بودن و حرفه ای بودن این کار برایم خیلی مهم بودو کاملا حرفه ای جریان را بررسی کردیم چرا که اعتقاد دارم در هر کاری که وارد می شوم باید بهترین کار را انجام دهم و بهترین ها را دور هم جمع کنم.در این مجموعه هم تمام عزیزانی که حضور دارند به نظر من از متخصص ترین ها و بهترین ها هستند.همیشه دوست داشتم آن چیزی که در ذهنم است راجع به کارهایی که تخصصی به سینما بر میگردد چه make up چه hair cut چه عکاسی و ... را بتوانم به صورت تخصصی به آقایان ایرانی که دوست داشتند و می پرسیدند که مثلا من موهایم را کجا درست میکنم و یا کجا عکس میگیرم معرفی کنم.ضمن اینکه من این مجموعه را برای خودم راه اندازی کردم برای اینکه قبل از هر فیلمی گریم خودم را همین جا طراحی میکردیم موهای من همین جا درست می شد عکاسی هایم را در آتلیه خودم انجام میدادم و ....(ربطی بین سوال و جواب پیدا کردید؟!)

دوست داشتید به علاقمندان این حرفه لزومات بازیگری را نشان بدهید؟

من دوست دارم به همه ی آقایان ایرانی این را بگویم که لازمه بازیگر شدن این نیست که حتما موی بلند داشته باشید و یا ظاهر آن چنانی داشته باشید شما میتوانید با شرایطی که برازنده یک جوان ایرانی است و یا با آرایشی که شایسته یک جوان ایرانی است وارد سینما بشوید

اما خیلی از آقایان و حتی بازیگران ما خیلی به خودشان توجه ندارند و به خصوص زمانی که از یک سن خاص میگذرند دیگر به یک سری مسائل شخصی توجه نمیکنند و به خودشان نمیرسند....

کاملا درست است.البته ما اینجا را درست نکردیم که کسانی که به اینجا می ایند در پس آن وارد سینما شوند و یا شانس آنها برای ورود به سینما بیشتر شود ولی مردان ایرانی از یک سنی که بالاتر می روند دیگر به ظاهر خود نمیرسند ورزش نمیکنند و...ما سعی کردیم که با یک چنین مجموعه ای افرادی که به اینجا می آیند را به شرایط ایده آل برسانیم.کسانی که وارد مجموعه میشوند برایشان فایل درست می کنیم آنها را دست مربیان برجسته و متخصص می سپاریم برنامه رژیم غذایی میگیرند موهایشان درست می شود میتوانیم اینجا کار عکاسی شان را انجام دهیم هر ماه آنها را نسبت به ماه های قبل مقایسه میکنیم و در این بین یک عده را به عنوان مدل های مجموعه انتخاب میکنیم که باید خصوصیات و برتری های نسبت به بقیه داشته باشند و شاید هر ماه یک تعداد خاصی باشند.

منبع:مجله رویش شماره شانزدهم

یعنی این مدل های اتخابی شما عوض هم میشوند؟

بله صد در صد.کسانی که به ظاهر خودشان اهمیت ندهند و یا اضافه وزن پیدا کنند و...را قطعا عوض خواهیم کرد.

یعنی یک جور تنبیه و تشویق محسوب می شود؟!

بله جوان ها را تشویق میکنیم که ورزش کنند و به ظاهر خودشان برسند ضمن اینکه من تاکید میکنم که ظاهر مناسب حتما داشتن موهای عجیب و غریب و یا مسائل خاص دیگر نیست

موضوعی که درباره کلوپ مردان وجود دارد این است که بسیاری از جوانان شناخت زیادی نسبت به اینجا امکانات اینجا و حتی قیمت های اینجا ندارند و بعضا آن را دست نیافتنی می بینند و فکر می کنند که فقط یک طیف خاص می توانند از اینجا استفاده کنند..؟!

باید این را بگویم که اصلا این مجموعه مجموعه گرانی نیست و در بضاعت همه ی جوانان است و شاید حتی قیمت اینجا از قیمتی که جاهای دیگر پرداخت میکنند کمتر هم باشد و حتی بعضا غیر قابل باور است

الان از مجموعه ای که راه اندازی کرده اید راضی هستید؟

بله خیلی راضی ام برای اینکه اینجا یک تعداد برادر هستیم که کار می کنیم و یک سری سرویس هایی را به جوانان ایرانی می دهیم که از بابت آن واقعا خوشحالم

آشنایی شما با دوستانی که در حال حاضر اینجا مشغول کار هستند به سابقه فعالیت سینمایی شما بر میگردد؟

تعدادی از دوستان بله.برادر خودم هم مدیر داخلی اینجاست و خیلی خوشحالم که اینجا به من کمک میکند.ضمن اینکه به جز کارهایی که راجع به آن با هم صحبت کردیم فعالیت های دیگری هم داریم مثل کار طراحی و دیزاین میکنیم کار پکیج های تبلیغاتی انجام می دهیم و...

این فعالیت هایی که گفتید خارج از کلوپ مردان است؟

کار دیزاین که راجع به آن صحبت کردم خارج از این مجموعه است ولی بقیه کارها به نوعی مرتبط است ضمن اینکه حتی قصد داریم توسط دوستانی که کارهای را به خوبی انجام make up وhair cut می دهند کلاس های آموزشی برگزار کنیم.

و برای مخاطبانی که در شهرستان ها دارید چطور؟

سعی داریم که این کار را گسترده کنیم

منبع:مجله سینمای امروز شماره ۴۰

و برای کارهای تبلیغاتی هم فکری کرده اید؟چون تا به حال خیلی محدود بوده است...

بله به دلیل اینکه من مدتی خیلی گرفتار بوده ام و حالا شاید بعد از این بیشتر به این موضوع بپردازیم

فرصت کافی برای رسیدگی به کارهای کلوپ مردان را دارید؟

همان طور که عرض کردم برادرم به عنوان مدیر داخلی اینجا مشغول هستند وخودم هم سعی میکنم ساعاتی از روز ررا اینجا باشم ضمن اینکه دوستانی که اینجا مشغول هستند به نوعی همه برادر من هستند و همه آنها در کارشان حرفه ای.

و بقیه مصاحبه قسمت هایی است که با کارکنان کلاب انجام گرفته از جمله آقایان:پیام ایرایی-مهرداد قنبری-شاهین حسینی-وحید فرهنگ

که من همه قسمتها رو براتون نمیذارم و بخش های مرتبط با آقای گلزار رو اینجا می نویسم:

پیام ایرایی

در ابتدا خودتان را معرفی کنید و زمینه فعالیتتان در کلاب مردا؟

پیام ایرایی هستم و غیر از اینکه عکاسی خصوصی آقای گلزار را بر عهده دارم مسئول آتلیه عکاسی کلوپ مردان هم هستم.

چند وقت است که در کلوپ مردان مشغول کار هستید و دلیل ورودتان به این مجموعه چه بوده است؟

حدود ۸ماه است و دلیل ورودم هم حس اعتماد به آقای گلزار

و این اعتماد را بعد از ورود به کلوپ مردان هم دیدید؟

خیلی زیادتر از آن چیزی که فکرش را می کردم.

و از نظر درآمد هم راضی هستید؟

بله خدا راشکر

فکر میکنید اگر بیرون از این مجموعه بودید کار و درآمد برایتان راضی کننده تر نبود؟

اصلا به درآمد فکر نکردم و اینکه در کنار محمدرضا گلزار باشمبرایم خیلی راضی کننده تر بود.نه به لحاظ اینکه از اسم کسی بخواهم استفاده کنم چون قبل از اینکه وارد این مجموعه بشوم هم شناخته شده بودم ولی هرکسی دوست دارد که بهتر و کاملتر شود و من هم حس کردم در کنار محمدرضا گلزار می توانم کامل تر شوم و ایشان هم خیلی به من کمک کرد که کامل تر شوم.هنوز آن توقعی که از خودم دارم را برآورده نکردم ولی امیدوارم و تمام تلاشم را میکنم که به مرور زمان به آن چیزی که میخواهم برسم.

چقدر وجود این آتلیه را در کلوپ مردان ضروری می دیدید؟

در واقع آقای گلزار بیشتر این آتلیه را برای خودش راه اندازی کرده است به هرحال یک بازیگر یک هنرمند و یک سوپراستار ترجیح میدهد که چنین چیزهایی را به صورت شخصی برای خودش داشته باشد که البته خیلی در ایران باب نیست ولی در خارج از ایران تقریبا همه ی هنرمندان چنین فضاهایی را برای خودشان دارند و حالا آقای گلزار این فضا را انتقال می دهد به مردم مردم هم به دلیل اعتمادی که به آقای گلزار دارند مراجعه می کنند و دنهایت بعد از مراجعه به اینجا می بینند که تمام بچه های اینجا از دل و جان مایه میگذارند و کار میکنند و..

رابطه گلزار با شما چطور است؟

ببینید هر آدمی بعضی وقتها آفتابی است و بعضی اوقات ابری و بارانی...گلزار هم همین طور.آقای گلزار خیلی با آدم کنار می آید و خیلی زود به آدم اعتماد میکند زودتر از آن چیزی که فکرش را بکنید و این موضوع سختی که ایجاد میکند این است که باید این حس اعتماد را حفظ کنیم چون کوچکترین اشتباه را نمیتواند تحمل کند.البته این نظر من در رابطه با ایشان است.

منبع:مجله سینمای امروز شماره ۴۰

مهرداد قنبری

خودتان را معرفی کنید و زمینه فعالیتتان در کلوپ مردان؟

من مهرداد قنبری هستم.کارم در کلوپ مردان زیبایی پوست و ماساژ است.

چند وقت است که مشغول این کار هستید؟

۳سال

و چند وقت است که در کلوپ مردان مشغول کار هستید؟

از روز اول افتتاح کلوپ

و آشنایی شما با آقای گلزار و کار در این کلوپ؟

از طرف یک شرکت ایتالیایی که زیبایی پوست انجام می دهند به من آموزش دادند و به اینجا معرفی شدم.

می شود بیشتر راجع به کارتان صحبت کنید؟

کارهایی که انجام میدهیم آب رسانی پوست است برای کسانی که پوستشان خشک است.پاک سازی پوست است برای کسانی که روی پوستشان جوش دارند.ویتامین رسانی به پوست و...

رابطه تان با رضا گلزار چظور است؟

واقعا عالی است.آقای گلزار جو بسیار خوبی را در کلوپ برپا کرده است.جو حاکم بر فضای کلوپ مدان یک جو کاملا دوستانه و برادرانه ایت و همه دست به دست داده ایم و پیش میرویم.

شاهین حسینی

خودتان را معرفی کنید و زمینه فعالیت تان در کلوپ مردان؟

من شاهین حاج حسینی هستم در کلوپ مردان کار گریم و خدمات مو و...را انجام میدهم.

چند وقت است که اینجا مشغول هستید؟

در حدود ۹ ماه.

و پیشینه کاری تان؟

تقریبا ۱۰-۱۲ سال است که مشغول این کار هستم و تمام دوره ها و رشته های آن را گذراندم و مدارکی که دارم از کشورهای آلمان-فرانسه و ایتالیا است و یکی دو مدرک هم در ایران دارم و مدرک استاد فرهنگ معیری را هم دارم.

آشنایی تان با رضا گلزار از کجا بود؟

از طریق یکی از دوستان با هم آشنا شدیم

بر اساس مد پیش می روید؟

باید بر اساس مد پیش برویم ولی به صورت کلی متاسفانه بعضی ها فکر میکنند هرچقدر اگزجره و تابلو باشند به آن مد روز میگویند در صورتی که اصلا به نظر من اینطور نیست.من خودم طبع و سلیقه آرامی دارم و ترجیح میدهم اگ قرار است چیزی مد باشد نوع ساده آن باشد و بر طبق عرف جامعه ما باشد.

کار در اینجا برایتان سخت نیست؟

کسی که کارش را دوست داشته باشد هیچ وقت کار برایش سخت نیست.

منبع:مجله سینمای امروز شماره ۴۰

از فعالیت در اینجاراضی هستید؟

خیلی راضی هستم چون احساس میکنم اینجا از کارکردن لذت می برم.

با اینکه زیر مجموعه باشید مشکلی ندارید؟

اولا که با آقای گلزار کار کردن واقعا برای هر کسی افتخار است.ضمن اینکه همیشه بهترین با بهترین کار میکند و قطعا من هم جزو بهترین ها هستم که دارم با بهترین کار میکنم.

وحید فرهنگ

خودتان را معرفی کنید و زمینه فعالیتتان در کلوپ مردان؟

وحید فرهنگ هستم و در اینجا کار گریم و کات مو را انجام میدهم.

چند وقت است که در کلوپ مردان مشغول کار هستید؟

در حدود ۱۰ ماه

سابقه آرایشگری شما به چه زمانی برمیگردد؟

تقریبا ۱۲ سال پیش.

چطور وارد کلوپ مردان شدید؟

من از طریق یکی از دوستان آقای گلزار معرفی شدم و یک ملاقات با آقای گلزار داشتم و بعد هم مشغول کار در کلوپ شدم.

نسبت به آرایشگرانی که بیرون از اینجا مشغول کار هستند کار سنگین تری دارید؟

بله به هرحال مشتریانی که به اینجا می آیند توقع بالاتر و بیشتری نسبت به بیرون دارند و کار واقعا سنگینی داریم.

مدیریت رضا گلزار بر اینجا چطور است؟

مدیریت بسیار خوبی دارد علاوه بر این آقای گلزار اینقدر مهربان و خون گرم است که زمانیکه در مجموعه است آنقدر انرژی به بچه ها میدهد که واقعا کار لذت بخش میشود و حتی بعضی پیشنهاداتی هم در کار میدهد که جالب است.

تراخدا ببخشید همه اش را ننوشتم اخه آپمون خیلی طولانی میشد و خودتون هم حوصله خوندنش رو نداشتید.اون قسمت های مهم و جالب رو که به نحوی به آقای گلزار مربوط میشد رو نوشتم.

خب حالا بریم سراغ سایر قسمت های آپ....تا اینجا خوشتون اومده؟

من در رویای بهاربودم
خواب ، کنار پای تابستان
که ناگهان صدایی زمستانی
سبزه زار مرا پاییزی کرد
چه شادی کودکانه ای داشت
رویای نیستی
صدا مرا چنین بخواند
برو
برو موعد دیدار بیا
دستها مرا گرفت و گفت
از این نشانه راه رو
موعد دیدار بیا
کنون برو
چو من رها شدم از او
کنار ساحلی بزرگ
دو بادبان چو روز وشب
به روی کشتی سترگ
صدا صدا و هلهله
به گوشهای من رسید
به من رسیده بود غم
به چشمهای خسته نم
به مویه باز شد صدا
به ناله غنچه های لب
به دنبال صدا رفتم
کجا رفتی کجا هستم
دوباره آسمان شکست
خیال راه دیده بست
دوباره گوش من شنید
برو
برو موعد دیدار بیا

این شعر رو از یک وبلاگ نوشتم که خودمم نفهمیدم آدرسش چی بود....قشنگ بود؟

حالا بریم سراغ تولدددددددددددد.

تولد تولد تولدت مباررررررررررک مبارک مبارک تولدت مبارک.بیا شمعا رو فوت کن تا ۱۲۰۰۰۰۰۰ سال زنده باشی.رضااااااااااااااااااااا جوووووون تولدت مبارک

(این چه حرکات جلف و سبکیه که انجام دادم؟!!!)حالا نوبت میرسه به کیک.ولی رضا نیست که شمعای روشوفوت کنهطوری نیست خودمون فوت میکنیم....

۱................۲...................۳............

هوووووووووووووووررررررررررررررررررررررررااااااااا

خب حالا یک شعر از خانوم مریم حیدر زاده براتون مینویسم:

دست گذاشتم رو یکی که یک قشون خاطر خواشن

همشون هنر دارن یا شاعرن یا نقاشن

یا که پشت پنجرش با گریه گیتار میزنن

یا که مجنون میشن و تو کوچه ها جار میزنن

دست گذاشتم رو یکی که رنگ چشماش روشنه

شمشاد همسایمون پیش قدش یه سوزنه

دست گذاشتم رو یکی که طعم چشماش عسله

کمترین شعری که تو میشنوی از اون غزله

دست گذاشتم رو کسی که ماه ازش طلب داره

خورشید از شعله ی چشمای اونه که تب داره

دست گذاشتم رو یکی که همه دور و برشن

مردشن دیوونشن مجنونشن پرپرشن

دست گذاشتم رو یکی که نه سفیده نه سیاه

ظاهرش گندمیه به چشمم اما کیمیا

دست گذاشتم رو یکی که داشتنش خوابه هنوز

کمترین شاگرد چشماش خود مهتابه هنوز

دست گذاشتم رو یکی که اون منو دوست نداره

من تو پاییزم و اون اهل یه جا تو بهاره

دست گذاشتم رو یکی که کهکشون قایقشه

انقدر دوسش دارن هرکی خوبه عاشقشه

دست گذاشتم رو یکی که دست گذاشته رو همه

ولی هرکسی رو تو نشون بدی میگه کمه

دست گذاشتم رو یکی ما رو چه به فرشته ها

برو شاعر تو بمونو عشقو دست نوشته ها

مینویسم که دیگه رو هیچکی دست نمیذارم

ولی نه دروغه من هنوز اونو دوستش دارم

دست گذاشتم حالا رو قلبم و چشمام و سرم

تا مث تو قصه ها از یادم اونو ببرم

ولی دست عاقلتره مونده روی همین یکی

چرا من بذارمش رو سر و چشمام الکی

(البته من خیلی از بیت ها رو حذف کردم چون وقت نداشتم راستش)

اونی که میخواستم عهدشو شکستو

به پای یک عشق جدید نشستو

چش روی آرزوم همیشه بستو

پشت مه پنجرمون رها شد

اونی که میخواشتم مث اشک چکیدو

تو طول راه باز یه کسی رو دیدو

صدای از ما بهترو شنیدو

به خاطر هیچی ازم جدا شد

اونی که میخواستم دل ما رو بردو

تو راه که میرفت به یکی سپردو

تو خاطرش خاطره ی ما مردو

یکی دیگه تو رویاهاش خدا شد

اونی که میخواستم دل ازم بریدو

بین گلا یه گل تازه چیدو

به اونی که دلش میخواست رسیدو

مثل تموم مردا بی وفا شد

اونی که میخواشتم زود ازم گذشتو

یه روزی رفت و دیگه بر نگشتو

منکر مجنون شد و کوه و دشتو

منکر عشق و بودن با ما شد

اونی که میخواستم زیر قولش زدو

با یکی دیگه پیش من اومدو

به خاطر اون به ما گفتش بدو

عزیزتر از دیروز و از حالا شد

اونی که میخواستم منو داد به بادو

رفت پیش اون کس که دلش مخوادو

زد زیر عشقش تا یادش نیادو

اسم من جزو آدم بدا شد

اونی که میخواستم منو زد کنارو

خزونشو یه جوری کرد بهارو

قایم شدش تو یه عالم غبارو

تقدیر ما مثل موهاش سیا شد

اونی که میخواستم آخرش گم شدو

بازیچه چشمای مردم شدو

وارد عشق صد و چندم شدو

توی خیال کس دیگه جا شد

اونی که میخواستم ولی انگار مده

مال همه یه جورایی گم شده

کاش از میون غبارا بیادو

بهم بگه هرچی میگی بیخوده

(اینم از آهنگ کامران هومن ولی به صورت کامل...گرچه من دوباره یه ذره اش رو ننوشتم)

منبع:مجله رویش شماره هفدهم

احساس میکنم این آخرین عکس آپ بود و اینها هم آخرین جملات آپ اینبار هستند...

امیدوارم از آپ بذت برده باشید چون نهایت سعی ام رو کردم که یه آپ متفاوت و قشنگ باشه در ضمن نمیدونید چقدر بابت آپلود عکس ها زحمت کشیدم که همگی بتونید اونها رو ببینید. چون سایت تینی پیک که خرابه و کلی گشتم دنبال یه سایت که آخرش رفتم به سایتی که یه دوست عزیزی توی کامنتها بهش اشاره کرده بود(همین جا از شما تشکر میکنم)آدرس هایی که برای عکس میداد یا عکس رو باز نمیکرد یا عکس کوچک بود تا آخرش عکس رو بزرگ کردم و به اینجایی که می بینید رسیده.امیدوارم خوشتون اومده باشه

در ضمن منبع عکسها رو زیر اونها نوشتم که البته دو تا از عکس ها منبع اصلی شون مجله رویش هستش ولی چون من از مجله سینمای امروز اسکن کردم نام همین مجله رو به عنوان منبع ذکر کردم.

سال خوبی داشته باشید عزیزان من...راستی من دارم میرم مشهد ایشالا اونجا تک تکتون رو به یاد میارم و دعا میکنم(از ته دل)گرچه یکی باید برای خودم دعا کنه

همتون رو دوست دارم و به خدا میسپارمتون...

گلزاری باشید

پیشنهادهای رضا گلزار برایخوش سلیقه ها

darlinggolzar — Mon, 02 Feb 2009 09:58:18 GMT

سلام سلام.....به سفیدی برفی که نیامد...

سلام دوستان خوب و عزیزم.امیدوارم که خوب و شاد باشید و زندگیتون به آرامی و روال دلخواهتون سپری بشه.

قرار بود جمعه ۲ هفته پیش آپ کنم ولی از اون جایی که کامپیوترم خیلی حالش بد بود مجبور شدم ببرمش تعمیرگاه و چند روز پیش گرفتمش بابت بدقولیم خیلی خیلی ازتون عذر میخوام و خواهشا به دل نگیرید

آپ این دفعه رو اختصاص دادم به مجله رویش که نمیدونم چرا جدیدا چاپ نمیشه!!!شایدم چاپ میشه و توی اصفهان نمیاد!آخرین شماره این مجله که من خریدمش مال نیمه اول دی ماه بود که تاحالا باید دو شماره دیگه چاپ میشد که نشد!

تصمیم گرفتم برم سر پیشنهادهای آقای گلزار و اون قسمتایی رو که خودم دوست داشتم برای شما هم بنویسم چون متاسفانه این مجله سایت نداره و عزیزانی که در خارج از ایران زندگی میکنند مثل نینای نازنین نمیتونن به مجله دسترسی پیدا کنن.در ضمن به قولم عمل کردم و برای سارای عزیز عکس بردیا گلزار رو به همراه خود آقای گلزار قرار میدم:

و اما پیشنهاد های گلزار:

عطربازها بخوانند:

عطری که میزنید چند دقیقه بعد بخاطر عادت مشام برای شما عادت میشود و بخاطر همین عادت پس از گذشت دقایقی شما بویی نمیشنوید

اگر میخواهید عطر شما ماندگاری بیشتری داشته باشد لازم نیست که با عطر دوش بگیرید!فقط کافیست اگر میخواهید میزان عطرتان بیشتر باشد بعد از اینکه مقداری به پوستتان زدید کمی صبر کنید تا خشک شود و جذب پوست شود و دوباره این کار را تکرار کنید برای مثال انگار اینکه بخواهید چندین لایه روی هم بکشید.

این گونه مواد معطر بیشتر جذب پوست میشود عطر را با خود متصاعد کرده و موجب پخش شدن آن در فضا میشود.سعی کنید اسپری و ادوکلن ها تا حد امکان به موی سر شما نپاشد.متخصصان میگویند برخی ترکیبات موجود در آن ممکن است باعث سفیدی زودرس موی سر شود.

شیشه های عطر و ادوکلن خود را پشت پنجره و جلوی نور آفتاب قرار ندهید.مخصوصا اگر شیشه آنها شفاف و سقید و غیر رنگی باشد.همیشه سعی کنید یک یا چند نوع عطر یا ادوکلن مخصوص به خود داشته باشید.وقتی احساس کردید آن یک یا دو نوع عطر به شما سازگار بودند و خودتان و دیگران از آن راضی بودید سعی کنید آن عطرها را به عنوان شاخصه یا معرف و یکی از نشانه های شناسایی خود حفظ کنید و تنها از آن استفاده کنید.این پرستیژ خاصی به شما میدهد و ضمن آن استفاده گوناگون از عطر و ادوکلن های مختلف زیاد خوشایند نیست و حتی شاید برخی از آنها با پوست شما سازگار نباشد.از عطر یا ادوکلنی که همیشه استفاده میکنید اسانس یا عطر آن یا اشانتیون های آن را بگیرید و همیشه در سفر یا مکان های مختلفی که میروید همراه داشته باشید حتی میتوانید به جای خرید ادوکلن های گران قیمت یا بزرگ از اشانتیون های کوچک و ارزان استفاده کنید و آنها را به روی پوستتان تست کنید

به نام های معروف زیاد دل خوش نکنید.اگرچه عطر یا ادوکلن معروف و محبوب بسیار خوبی هم پیدا میشوندولی چه بسا یه عطر و یا ادوکلن کمتر معروف از نظر تجاری موجب رضایت شما شود.هم اینک در بازار تقریبا نمونه های تقلبی از مارک های معروف آنقدر زیاد شده است که تشخیص آنها واقعا دشوار است.مگر اینکه به فروشنده یا کارشناس خود کاملا اطمینان داشته باشید.تا ادوکلن محبوب شما به جای پر شدن در یک کمپانی معتبر در یکی از کارگاه های زیرزمینی بسته بندی نشده باشد.

قسمت بعدی:زیبایی در چند ثانیه

زیبایی در چند ثانیه نمی ارزد به آنکه سال ها بیماری های عفونتی را تحمل کنید.

خرید لنزهای رنگی ار مراکز غیر معتبری مثل سوپر مارکت ها و بوتیک ها میتواند خطر آفرین باشد و حتی به از دست دادن قدرت بینایی منجر شود.نوعی از لنزهای زیبایی در ظروف شیشه ای نگه داری میشوند که دراز مدت است و قیمت بالاتری نسبت به نوع دوم دارند.اما یک سری لنز ها که متاسفانه در بوتیک ها به فروش میرسد و به نام لنز مدت دار معروف هستند در ظروف آلومنیومی به نام بلیستر قرار دارند که متخصصین فقط به مدت یک هفته ایتفاده از آنها را مجاز دانستند.درحالیکه مشتریان رنگی پسند نه تنها پس از یک هفته آن را دور نمی اندازند بلکه حتی گاهی به دوستان خود هم لنز شخصی شان رو قرض میدهند.گاهی مصرف کنندگان لنز های رنگی را فقط در سرم نگه داری میکنند و فکر میکنند که اینگونه هیچ میکروب یا ویروسی نمیتواند وارد چشمانشان شود اما استفاده از سرم درست مثل این است که دست های کثیف خود را فقط با آب شستشو دهید.

سرم فقط محلول شستشوی لنز است.محلول نگهداری آن نیست.محلول های نگه داری لنز حاوی موادی هستند که لنز باید حداقل به مدت ۵ ساعت در آن نگه داری شود.بیشترین مئارد عفونت چشمی در مصرف کنندگان لنزهای زیبایی تخمین زده شده است که فکر میکنند سرم کارساز است.

دوستداران لنز فقط برای نداشتن علم استفاده از لنز با مشکلات عفونتی روبرو میشوند نه به خاطر استفاده از لنز.نوعی عفونت انگلی در لنزهای تماسی به خوبی رشد میکند و در صورت عدم رعایت نکات بهداشتی و عدم قرارگیری لنز در محیط ضدعفونی احتمال بروز این نوع عفونت در استفاده کنندگان لنز و از بین رفتن قرنیه افزایش می یابد.

مصرف کنندگان لنزهای تماسی باید حین شنا و استحمام لنزها را از چشم خارج کنند تا خطر آلودگی به قارچ ها کاهش یابد.همچنین خوابیدن با لنز خطر عفونت های چشمی را تا ۱۰ برابر افزایش میدهد.

ورود لنزهای غیر استاندارد از کشورهای همسایه و استفاده از آنها عوارض و عواقب جبران ناپذیری به همراه دارد.لنز جزء وسایل شخصی محسوب میشود و استفاده چند نفر از یک لنز به شدت خطرآفرین است.به نحوی که خطر انتقال هپاتیت و ایدز از طریق لنز مشترک همواره وجود دارد.

قسمت بعدی:ست برازنده کوتاه قدها

گاهی فقط کفش های پاشنه بلند مشکل افراد کوتاه قدر را حل نمیکند.با پوشیدن کفش های پاشنه بلند میتواندی تنها چندین سانتی متر یه قد خود اضافه کنید.درست است که کفش های پاشنه بلند شما را بلندتر نشان میدهند ولی قطعا پای شما را اذیت میکنند پس برای بلندتر به نظر رسیدن به چندین نکته باید توجه کنید از جمله:

پیراهن:

پیراهن هایی که کمر آنها بالاتر است و بالاتنه خیلی کوتاهی دارند باعث میشوند که پایین تنه شما بلندتر به نظر برسد.این مدل پیراهن نیز اگر تا بالای زانو باشد تاثیر خیلی بهتری در بلندقد نشان دادن دارد.

شلوار:

اصولا نپوشیدن شلوارهای کوتاه باعث میشود کمی از کوتاهی قد شما به چشم نیاید.هرچه شلوار از قد بلندتر باشد قد شما را هم بلندتر نشان میدهد(این جمله فکر کنم اشتباه تایپ شده چون نه فعل داشت نه فاعل نه معنی!!!حالا من خودم اینجوری نوشتمش...)البته به یاد داشته باشید قد شلوار با پاشنه کفشتان تخمین زده شود اگر قد شلوار بیش از حد بلند باشدروی کفش خیلی بد فرم می ایستد و حتی این مورد باعث می شود شلوار شما خیلی متناسب به چشم نیاید.برای افراد کوتاه قد شلوارهایی که از ساق به پایین کمی گشادتر باشد پیشنهاد میشود.شلوارهایی که ساق تنگی(لوله تفنگی)دارد اصلا برازنده اینگونه افراد نیست.

پلیور:

پلیورهای یقه هفت با راه یا نوارهای عمودی نیم تنه بالایی شما را بلندتر نشان میدهد.پلیورهای بلند و تنگ نیز موجب میشود تا شما بلندتر به نظر برسید.این فص فصل پوشیدن پلیور است پس سعی کنید در اتخاب پلیورهایتان دقت کنید.پلیورهایی که راه راه های افقی دارند به شما پیشنهاد نمیشود.

ژاکت٬کت:

ژاکت ها و کتهای خیلی بلند شما را کوتاه تر نشان میدهند یک ژاکت یا کت کوتاه میتواند خیلی با اندام شما متناسب باشد.این گونه ژاکت ها با یک شلوار آزاد البته نه خیلی گشاد میتواند بهترین ست زمستانی شما باشد.

خوب بود؟البته آقای گلزار پیشنهادهای دیگه ای هم در این شماره داشتند که خب خیلی زیاد بود.ایشون در هر شماره از مجله حدود ۸-۹ صفحه مینویسند که من ۳ تا از اونا رو برای شما انتخاب کردم.البته یکی از این صفحه ها همیشه بیگرافی یکی از طراحان معروف مد دنیاست که من خودم هم نمیخونمش

امیدوارم که از آپ و عکس های این دفعه خوشتون اومده باشه.خیلی سعی کردم تو این روزا که نه عکس جدیدی از رضا هست نه خبر جدیدی یه آپ قابل قبول که به دلتون بشینه داشته باشم.

خیلی دوستتون دارم و به خدای مهربون میسپارمتون.

سالروز روزی بیاد ماندنی

darlinggolzar — Thu, 06 Nov 2008 12:33:18 GMT

دلبرم عزم سفر کرد خدا را یاران

چه کنم با دل مجروح که مرهم با اوست

باکه این نکته توان گفت که آن سنگین دل

کشت مارا و دم عیسی مریم با اوست

سلام....سلامی دوباره و شروعی نو به تمامی شما عزیزان:

فردا سالروز یکی از بهترین روزهای عمر منه.پارسال در چنین روزی من داشتم روزشماری میکردم برای فردا تا ببینم روی ماه دوست را

حتما یادتونه.حتما لحظه شماری های من به یادتون میاد

فردا ۱۷ آبان ماه سالروز اولین دیدار من با محمدرضا گلزاره

کسی که حاضرم زندگیم رو براش بدم چون میدونم لیاقتش رو داره

برای این روز باشکوه دوباره وبلاگ رو آپ کردم.دوست دارم من و دوستام خالی از هرگونه مشغله و بدون وجود هیچ مزاحمی اینجا جمع بشیم و جشن بگیریم.

برای این آپ چند تا عکس بسیار زیبا از اون روز براتون آماده کردم.این عکسا رو دوستم گرفته(به شفارش من)از بس وقتی بغل دستش نشسته بودم بهش غر زدم

از اون روز چی براتون بنویسم؟؟؟؟؟

از حس و حال خودم بنویسم یا اتفاقاتی که افتاد؟

راستش اون روز برخلاف اون چیزی که فکر میکنید اصلا خوشحال نبودم.آخه خیلی سخته کسی که آرزو داری دو کلمه باهاش حرف بزنی پس از سالها انتظار در چند متری تو قرار داشته باشه ولی نتونی حتی درست و حسابی ببینیش!

گرچه برای رضا مهم نیستم ولی اون برای من خیلی مهمه.چون من باید به فکر اون باشم.و اون باید تو فکر من باشه...چون خودم اینطور خواستم

(محمدرضا گلزار در کنار بازیکنان تیم والیبال اصفهان)

گرچه یاران فارغند از یاد من

از من ایشان را هزاران یاد باد

این زمان در کس وفاداری نماند

زان وفاداران و یاران یاد باد

یادمه تا قبل از اون روز آرزوم این بود که فقط یه بار هم که شده رضا رو از اون فاصله چندان دور ببینم ولی بعد از اون روز با برآورده شدن اولین آرزوم آرزوهام کم کم بزرگ شد....بعد خواستم تا از نزدیک ببینمش و حالا که چند ماهی میشه این آرزوم هم برآورده شده آرزو دارم هر روز ببینمش!

خب برای همینه که آدم زندگی میکنه و رشد میکنه.اگه آرزوهای ما به کوچکی و محدودی قبل بودن ما رشدی نداشتیم.اگه همون آرزوهای قبلی رو داشتیم با برآورده شدنشون چه امیدی به زندگی کردن برامون میموند؟!

عاشق چه کند گر نکشد بار ملامت

با هیچ دلور سپر تیر قضا نیست

در صومعه ی زاهد و در خلوت صوفی

جز گوشه ی ابروی تو محراب دعا نیست

نعجب نکنید من این دفعه اینمهمه شعر براتون مینویسم ها!این شعر ها کار سایه نازنینمه که توی یه دفتر برام نوشته تا توی آپ هام ازشون استفاده کنم(جای آفرودیت نازنینم خاالی)

(محمدرضا گلزار قبل از شروع مسابقه)

الان دلم برای رضا خیلی تنگ شده و دوباره دارم روزشماری میکنم.

الان اونقدر دلم تنگ شده که به مسابقه والیبال هنرمندان هم قانعم.

دلم میخواد برای اون دوستان نازنینیم بنویسم که رضا رو سرزنش میکردند اگرچه همه ی حرفام رو یک بار زدم:

عزیزان من چرا تهمت میزنید؟فرض رو بر این میذاریم که رضا این حرف ها رو زده.اینجا دو حالت پیش میاد:

۱)رضا عصبانی بوده و از روی ناراحتی داد زده که توی این موقعیت ما بجای اینکه حمایتش کنیم...توی وضعیتی که همه پشتش رو خالی کردند و توی زمانی که اون از هر موقعی بیشتر به وجود ما طرفدارهاش احتیاج داشت.با خودش گفته که اونا هم پشتمو خالی کردن و دارن گله و شکایت میکنن

برای همین ناراحت شده و توی اوج ناراحتی اون حرفا رو زده.اینجا ما جای گله و شکایتی نداریم چون تقصیر با خودمون بوده و خیلی متوقع رفتار کردیم

۲)رضا گلزار اون حرفها رو از ته دلش گفته و ما اصلا براش مهم نیستیم و اون به ما هیچ احتیاجی نداره و ما براش پشیزی ارزش نداریم.

اینجا هم ما جای هیچگونه گله و شکایتی نداریم.چون رضا گلزار تعهدی در قبال ما نداره و وظیفه نداره همون طور که حمایتش میکنیم به ما اهمیت بده و حمایتمون کنه.

(محمدرضا گلزار قبل از شروع مسابقه)

ما خواستیم طرفدارش باشیم ولی اون نخواسته.ما خواستیم به فکرش باشیم ولی اون نخواسته.ما خواستیم حمایتش کنیم ولی اون نخواسته

اگه شما دوست داشتید همون طور که دوستش داشتید اونم شما رو دوست داشته باشه و به این شرط حمایتش میکردید و طرفدارش بودید حالا میتونید خیلی راحت از حمایت از اون دست بکشید و ذره ای هم بهش فکر نکنید ولی حق ندارید اونو مقصر بدونید.

حق ندارید(و حق نداریم-چون خودم هم این حق رو ندارم)اونو سرزنش کنید.ولی اگه ما همچین کاری میکردیم رضا حق داشت از دستمون ناراحت بشه چون بهش قول دادیم حامی اش بمونیم.

برای همینه که تو فرض ۱ گفتم رضا عصبانی شده.و حق داشته که عصبانی بشه.....

دل میرود ز دستم صاحب دلان خدا را

دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

کشته شکستگانیم ای باد شرطه برخیز

باشد که باز بینیم دیدار آشنا را

(لحظه ورود محمدرضا گلزار و سار هنرمندان به زمین مسابقه)

دیگه واقعا نمیدونم توی این آپ چی باید بنویسم.خبری هم که از رضا نیست....چرا البته یه خبری هست که صحتش هنوز معلوم نیست.

یه خبر دست اول در مورد دیدار با رضا گلزار

اگه مطمئن شدم قول میدم بیام و بهتون اطلاع بدم.

دوست دارم تمام دوستایی که هنوز یه کمی از علاقه به محمدرضا گلزار در دلشون هست اینجا جمع بشن تا دشمنای بهاره بفهمند اگه گروه حذف شد یاد گروه و به هم پیوستگی بچه های گروه هنوز وجود داره بلکه بهاره هم از خر شیطون پیاده بشه و دوباره وبلاگ رو راه بندازه

امیدوارم از عکس ها لذت ببرید...(خداییش کیفیت عکس ها نسبت به فاصله ۵۰ متری ما از محمدرضا گلزار خیلی خوب هست)

همتونو به خدای مهربون میسپارم:

مایه ی خوشدلی آنجاست که دلدار آنجاست

میکنم جهد که خود را مگر آنجا فکنم

بگشا بند قبا ایمه خورشید کلاه

تا چو زلفت سر سودا زده در پا فکنم

(استفاده از عکس ها بدون ذکر نام منبع غیر مجاز میباشد)

مصاحبه مجله سینمای امروز با محمدرضا گلزار عزیز

darlinggolzar — Tue, 16 Sep 2008 09:35:18 GMT

سلام به تمامی شما عزیزان گلزاری.

امروز بعد از مدتی آپ کردم تا جدید ترین مصاحبه ی رضا جان رو براتون بذارم.پس معطلتون نمیکنم این شما این هم مصاحبه:

هرچیزی که دوست دارید در ابتدا از خودتان بگویید.

متولد اول فروردین هستم لیسانس مکانیک دارم و فرزند سوم خانواده میباشم.از کودکی به فکر درس و مشق بودم و در کنار آن موسیقی و البته ورزش به ویژه شنا و اسکی.

ستاره دوران کودکی تان چه کسی بود؟

من از همان موقع محمدرضا گلزار را دوست داشتم(میخندد)نه البته آن موقع گلزار نبوده.من آقای شکیبایی را خیلی دوست داشتم.

برگردیم به دوران گذشته و کودکی.در کودکی و نوجوانی سینما میرفتید و فیلم میدیدید؟

خیلی علاقمند به ورود به سینما نبودم.ولی به هرحال فیلم ها را دنبال میکردم.فیلم های آن دوره به من نمیخورد بعدش چرا...کم و بیش سینما میرفتم.

هیچ وقت دوست نداشتید جای ستاره های سینما باشید؟

مشغولیت ذهنی من چیز دیگری بود.فقط درس میخواندم و ورزش میکردم.وضعیت خانوادگی من این طور اقتضا میکرد.پدرم خیلی علاقمند بود که رشته ایشان را ادامه بدهم و من خودم هم دوست داشتم دندانپزشک شوم.سه سال ریاضی خواندم و بعد سال چهارم به رشته تجربی رفتم البته سال سوم دبیرستان در همان رشته پدرم یعنی مکانیک قبول شدم و در این رشته ادامه تحصیل دادم.

راستی پدر شما بسکتبال بازی می کنند؟

پدر من رشته اصلی اش دو میدانی بوده است.

شما چند تا برادر و خواهر دارید؟

ما ۴ تا هستیم.۳ تا برادر هستیم و یک خواهر.یک خواهر و برادر بزرگتر دارم که ازدواج کرده اند و یک برادر کوچکتر.

از پدر و مادرتان برایمان بگویید؟

دستشان را میبوسم.آنها صمیمی ترین دوستان من هستند و همیشه با آنها در امور زندگی ام مشورت میکنم.هرچقدر به آنها محبت کنم باز هم کم است یادمان باشد که محبت به پدر و مادر موجب محبت خداست.

هیچ کدام از آنها در کار هنری نیستند؟

خیر

ازدواج؟

ازدواج خواستنی نیست.باید پیش بیاید.من مخالف ازدواج نیستم ولی معتقدم ازدواج نباید شرایطی را ایجاد کند که مانع کار شود.فکرش را بکنید که مثلا در سن ۳۲ سالگی به من کار خوبی پیشنهاد شود که باید برای انجام آن به نقطه ای دیگر بروم.اگر همسرم مخالفت کند چه کنم؟البته ممکن هم هست که آدم همسری برای خود انتخاب کند که باعث پیشرفتش شود.به هرحال ازدواج چنین شرایطی را ایجاد میکند.

چه شد که به سمت موسیقی رفتید؟فکر کنم بدون استاد هم ساز زدن را یاد گرفتید.

بله یک مدت پیانو میزدم و بعد گیتار را سروع کردم.

خودتان موسیقی را دوست داشتید یا بیشتر تمایل خانواده بود.چون بعضی پدرمادر ها بچه را مجبور میکنند حتما یک هنر مثل موسیقی را یاد بگیرد.

نه اتفاقا آنها خیلی به این مسئله علاقمند نبودند.من گیتار را بدون استاد شروع کردم و بعد هم بین سال های ۷۶ تا ۷۷ گروه آریان را با چند نفر از دوستان تاسیس کردیم.سال ۷۹ هم اولین کنسرتمان را در تهران برگزار کردیم.البته قبل از آن دوبار در قشم و کیش هم کنسرت داده بودیم.الان هم نزدیک به ۳ سال است که پرکاشن را به صورت حرفه است میزنم.

آن موقع تصمیم نداشتید که موسیقی را به صورت حرفه ای دنبال کنید ومثلا سرانجام آهنگساز شوید؟

چرا.دوست داشتم نوازنده بشوم و از اینکار خوشم می آمد ولی شرایط جور دیگری رقم خورد.

و سرانجام هم موسیقی عامل ورودتان به سینما شد؟

بله.سال ۷۹ آقای ایرج قادری را در شمال دیدم و ایشان را برای کنسرتی که ۱۵ فروردین در تهران داشتیم دعوت کردم.ایشان هم بعد از کنسرت از من برای بازی در فیلم سام و نرگس دعوت کردند.

بازی کردن برایتان سخت نبود؟

خیلی سخت بود چرا که من اصلا تا آن زمان دوربین ندیده بودم.بالاخره یکسری از عزیزانی که الان بازیگر هستند در کلاس های بازیگری شرکت کرده اند یا در پشت صحنه فیلمها رفت و آمد داشته اندو با آن جو آشنا هستند اما برای من که هیچگونه آشنایی یا پیش زمینه ذهنی نداشتم جلوی دوربین رفتن خیلی سخت بود.

بعد از اولین فیلمتان از ادامه کار در سینما پشیمان نشدید؟با خودتان نگفتید همین اولین تجربه کافی است؟

دیگر دست خودم نبود.هنوز اولین فیلمم سام و نرگس اکران نشده بود که پیشنهاد های زیادی به من شد.

این پیشنهادها چطور می آمد؟

می آمدند سر صحنه و من را میدیدند.ورود یک بازیگر جدید برای کارگردان ها جذاب بود.الان هم اگر یک بازیگر جدید وارد شود بعضی کارگردان ها کنجکاو میشوند و می آیند او را بررسی میکنند.هنوز سام و نرگس اکران نشده بود که من برای دو فیلم زمانه و شام آخر قرارداد بستم.

از نتیجه فیلم هایتان راضی هستید؟

به جرات میتوانم بگویم که من با تمام انرژی ام در این فیلمها بازی کرده ام و از نتیجه کار خودم کاملا راضی هستم.توان من در آن لحظه همان بوده که دیده اید.و من هیچ کوتاهی برای نقش هایم نکرده ام.شاید در نتیجه کلی کار شرایط و عوامل دست به دست هم نداده اند.شاید خودم در انتخاب فیلمنامه اشتباه کرده ام و مسائلی از این دست.اما به هرحال این فیلم به فیلم بهتر شدن را در بازی ام حس میکنم.

در این سالها چند تجربه بود که به ثمر نرسید و اگر انجام میشد قطعا در کارنامه بازیگری شما تحولی به وجود می آمد.یکی سربازهای جمعه مسعود کیمیایی دیگری مهمان مامان داریوش مهرجویی و این اواخر هم لبه پرتگاه بهرام بیضایی.ماجرا چه بود؟

به هرحال برای هر بازیگری همکاری با آقای کیمیایی خیلی جذاب است اما فکر میکنم از اینکه در سرباز های جمعه بازی نکردم چندان هم ناراضی نیستم.اما در مورد مهمان مامان واقعا خودم هم نفهمیدم که چه اتفاقی افتاد.قرار بود در این فیلم بازی کنم و بسیار هم انرژی گذاشته بودم.من به اتفاق آقای پور شیرازی،خانم آدینه و امین حیایی هر روز در دور خوانی های فیلمنامه حضور داشتیم.من آن موقع هم زمان مشغول بازی در فیلم کما هم بودم و با تمام مشغله ام در جلسات مهمان مامان هم حضور پیدا میکردم.قرار بود نقش معتاد را من بازی کنم و حتی ابزار گردو شکستن را هم تهیه کرده بودم و با آن تمرین میکردم.آقای مهرجویی هم در جریان بودند و اتفاقا از این داستان خیلی هم استقبال شده بود.یک تیپ بامزه ای هم قرار بود داشته باشم.فکر میکنم طنز موقعیت را هم خوب میشناسم و نقش خوبی از آب در می آمد.اما یک روز آقای حیایی که با هم در کما بازی میکردیم به من گفت که برویم سر صحنه مهمان مامان.من به امین گفتم که کسی با من تماس نگرفته و تو برو ببین داستان چیست.امین رفت و دید فرد دیگری آنجا حضور دارد و قرار است شخص دیگری نقش را بازی کند.من هم پیش خودم گفتم که حتما مرا نخواسته اند.اما اواسط فیلمبرداری مهمان مامان آقای مهرجویی به امین گفته بود گلزار خیلی کار بدی کرد که سرکار ما نیامد.به ایشان طوری منتقل کرده بودند که من از این کار انصراف داده ام.در حالیکه من کاملا برای حضور در پروژه آماده بودم.

یعنی با هم اصلا تماس و ارتباط نداشتید؟

آقای مهرجویی معمولا برای فیلم هایشان شخصی را برای کستینگ کار میگذارند.این شخص هم منتقل کرده بود که گلزار برای این فیلم نمی آید و من کسی را آماده به جای او دارم که حتی تمریناتش را هم انجام داده است.

مشکلی با این شخص داشتید؟

من ریشم را برای فیلم کما زده بودم و برای مهمان مامان باید ته ریش میگذاشتم.جالب اینکه گذاشتن این ته ریش برای من حداکثر ۲ تا ۳ روز وقت میبرد و بین کار کما تا مهمان مامان حداقل ۱۰ روز فاصله بود.شاید عوامل ناراحت شده بودند که چرا من برای اینکار از آنها اجازه نگرفته ام.خب من هم برای زدن ریشم وقتی تحت قرارداد پروژه ای نیستم اجازه نمیگیرم.

لبه پرتگاه چه شد؟حرف های ضد و نقیضی در مورد به سرانجام نرسیدن این پروژه شنیده شد.حتی پای شما هم به عنوان یکی از دلایل ساخته نشدن فیلم در این شایعات به میان آمد.ماجرا چه بود؟

با همه بازیگران تماس گرفته میشد و ازآنها تست میگرفتند مثلا برای دوست عزیزم آقای حیایی که در مشهد مشغول کار بودند بلیط گرفته شد تا برای تست به تهران بیایند.از بازیگران زیادی برای این نقش تست گرفته شد.

فکر میکنید به چه دلیل آقای بیضایی شما را انتخاب کرد؟چه چیز جذابی برای او داشتید؟

با خود آقای بیضایی در این مورد حرف نزده ام.ولی دستیارانشان میگفتند بعد از تستی که از من گرفته اند گفته اند که تصورشان اصلا این نبوده است.این را هم بگویم که لبه پرتگاه فیلم در فیلم در فیلم بود و من در این فیلم قرار بود ۳ نقش مختلف داشته باشم.

قصد ندارید به سمت تلویزیون بروید؟

چرا.اگر پیشنهاد خوبی باشد بدم نمی آید.

یعنی مقاومتی ندارید؟

نه.از آقای سامان مقدم برای سریالشان پیشنهاد داشتم.منتهی همه چیز سریع بود و من فرصت بررسی نداشتم و درگیر بررسی چند کار دیگر بودم.

سال ۸۶ هم دو فیلم پرفروش روی پرده داشتید.فیلم هایی که تماشاگر برای دیدن گلزار به تماشایشان نشست.فکر میکنید موقع خروج از سالن از خود فیلم هم راضی بودند؟

امیدوارم اینطور باشد.شما مطمئن باشید فیلمی که بالای یک میلیارد در تهران فروخته حتما تماشاگر دوستش داشته و حتما خیلی ها برای چندمین بار به تماشایشان نشسته اند.

در بعضی از کارهای قبلی ات پارتنر هایی داشتی که به هرحال آنها هم به لحاظ گیشه مهره های قابل اتکایی بودند.اما در توفیق اجباری(با احترام به بازیگران کنار دستتان)باید بگویم که هیچ کدام چهره های پولسازی نبوده اند.

در موفقیت یک فیلم همه ی عوامل شریک هستند.همکارانم در توفیق اجباری قطعا در موفقیتش سهم داشته اند.

درست.ولی کاملا مشخص است که اتکای فیلم روی محمدرضا گلزار است که اینبار با اسم و جایگاه خودش به عنوان سوپراستار جلوی دوربین رفته است.واضح است که گیشه خوب این فیلم را باید دربست به نام شما نوشت.

مردم همیشه به من لطف داشته اند و من قدردان محبت های آنها هستم.امیدوارم در فیلم هایی بازی کنم که اگر کسی برای دیدن من به سینما آمد بتوانم جواب اعتمادش را بدهم.

در این سالها انتخاب هایی هم داشته ای که در حد انتظار نبوده

همه آنها قرار بوده فیلم های خوبی شوند.بعضی هایشان کارگردان های حرفه ای و با سابقه هم داشته.عوامل هم زحمت خودشان را کشیده اند ولی در نهایت چیزی نشده که انتظار میرفت.

بعضی وقت ها هم وقتی یک سوپراستار جلوی دوربین می ایستد چون گیشه تضمین شده ای دارد تهیه کننده ممکن است خیلی در بند رعایت استاندارد ها نباشد.

متاسفانه این یکی از مشکلات سینمای ایران است.تا وقتی که حرفه ای فکر و عمل نکنیم این مشکل برطرف نخواهد شد.

ممکن است تهیه کننده به شما دستمزد وسوسه کننده ای را پیشنهاد دهد.ولی برای جبران مافات بخواهد مثلا عوامل پشت دوربین را از بین آدم های درجه دو و سه انتخاب کند.با این توجیه که وقتی گلزار جلوی دوربین است دیگر کیفیت فیلمبرداری و تدوین و ... مهم نیست.یا بخواهد کنارت به جای بازیگر شاخص سراغ چهره هایی برود که دستمزدشان پایین باشد.

همه ای چیزها را در سینمای ایران دیده ام.من قرارداد فیلمی را امضا کردم که قرار بود کنارم جمشید هاشم پور و نیکی کریمی بازی کنند ولی وقتی فیلمبرداری شروع شد اتفاق های دیگری افتاد.الان سعی میکنم این اتفاق ها کمتر برایم پیش بیاید.علاوه بر بازیگران برای من مثلا فیلمبردار هم خیلی اهمیت دارد.چون متوجه شده ام که یک فیلمبردار خوب چه سهمی در دیده شدن کار همه ی عوامل دارد.مثل فرج حیدری،محمود کلاری و علیرضا زرین دست.

بعد از مسعود کیمیایی،داریوش مهرجویی و بهرام بیضایی که قرار بود در فیلم هایشان بازی کنید که یا فیلم ها ساخته نشد یا شما نتوانستید در آنها بازی کنید همکاری با حاتمی کیا هم در دقیقه نود امکان پذیر نشد.چرا؟

من قرارداد سفید امضا کردم و واقعا دوست داشتم با آقای حاتمی کیا کار کنم ولی به دلایلی این اتفاق رخ نداد.

نمیخواهید به این دلایل اشاره کنید؟

نه واقعا لزومی ندارد.به هرحال سینما به هزار اما و اگر وابسته است.

وقتی فیلمنامه را رد میکنید تهیه کننده دستمزد را بالا میبرد؟

بعضی وقت ها این اتفاق می افتد.سعی میکنم مقاومت کنم

به هرحال سوپراستار بودن این مسائل را هم به دنبال دارد.

چه کسی میتواند بگوید پول برایش اهمیت ندارد؟من البته هروقت احساس کنم با بازی در یک فیلم اتفاق خوبی برایم رخ میدهد حاضرم در آن بازی کنم.علاقه دارم با کارگردان های جوان با استعداد کار کنم و چندی پیش هم در یک فیلم کوتاه بازی کردم.چون فیلمنامه خوبی داشت و کارگردانش هم جوان خوش ذوقی بود.

از حاشیه سازی هایی که همواره پیرامون شما هست بگویید.

به هرحال حاشیه سازی گریبانگیر همه بازیگران است.من احساس میکنم که اگر وارد حریم خصوصی افراد نشوند و در چارچوب قانون باشد اشکالی ندارد.گاهی اوقات است که با زندگی افراد بازی میکنند آدم نباید به هر ترتیبی برود و پول درآورد.

تعریف گلزار از بازیگری؟

جمله ای از جمیز دین همیشه در ذهن من است.ایشان گفته اند اگر بازیگری صحنه ای را آنطور که کارگردان میخواهد اجرا بکند این کار خاصی نیست.یعنی هر آدمی با یکسری خصوصیت فیزیکی میتواند آن کار را انجام بدهد.بهتر اینکه بازیگر مسیر را از کارگردان بگیرد و طبق آن مسیر شرایطی را که خودش میخواهد را ایجاد بکند.تابع دستورات بودن کار خاصی نیست.

و برای سوال آخر از فیلم دوخواهر بگویید؟

از روند فیلم دوخواهر بسیار راضی هستم و از متن و فیلم و همه شرایط رضایت کامل دارم.امیدوارم که این فیلم بتواند باعث شادی همه مردم شود.

خب گلای من این هم از مصاحبه....آپ قبل از مهر ماه بود.

پیشاپیش بازگشایی مدارس رو به جامعه دانش آموزان عزیز تبریک(!!!!)میگم.غم آخرتون باشه.

خدانگهدار

مواهب و مصائب ستاره بودن...

darlinggolzar — Fri, 22 Aug 2008 10:37:18 GMT

مواهب و مصائب ستاره بودن

امیر قادری :بحث‌ها و اخبار جديد درباره محمدرضا گلزار در يكي دو هفته اخير، بسياري را به موقعيت و جايگاه بازيگران مشهور در سينماي ايران حساس كرده است. به عنوان مشهورترين چهره اين سينما، حضور گلزار در هر فيلم، تضميني براي فروش آن است در شرايطي كه به نظر مي‌رسد هنوز جايگاه و اعتبار يك "ستاره" در ميان مسئولان و منتقدان و تماشاگران سينماي ايران نامشخص مانده است. در اين پرونده گفتگويي داريم با گلزار به عنوان پديده اين سال‌ها، به اضافه نگاهي به مسير حرفه‌اي او و هديه تهراني، به عنوان دو ستاره، از دو دهه سينماي ايران، همراه با يادداشت‌هايي درباره ديگر بازيگران مشهور اين سال‌ها و حرف‌هاي مرتضي شايسته كه تهيه كننده معتبري و باتجربه‌اي براي اظهار نظر درباره اين ستاره‌هاست. چه خوش‌مان بيايد چه نه، در دوران تازه، نه تنها مجبوريم حضور چهره‌هاي مشهور را بپذيريم، كه بايد شكل استفاده درست از ستاره‌ها، در حوزه‌هاي مختلف اقتصادي و اجتماعي را ياد بگيريم. مي‌توانيم از استعداد و نفوذ و شهرت‌شان بهره ببريم يا مي‌توانيم به حال خود رهاي‌شان كنيم. دنياي ما كم كم تغيير كرده است. هميشه كه مجبور نيستيم راه حل دوم را انتخاب كنيم.

مواهب و مصائب ستـاره بودن ۲)

هزار حـــــــــــــــــــــرف نگفته

گفت و گوی اختصاصی با محمدرضا گلزار

**********

اين روزها همه جا بحث ممنوع‌التصوير شدن توست...

من هم خوانده‌ام و شنيده‌ام.

بعد پي‌گيري كردي؟

تمام تلاش‌ام را کردم و دنبال پي‌گيري اين خبر هم رفتم. ولي باور کن چيزي دستگيرم نشد. انگار اصلا خبري نبوده.

پس داري به کار خودت ادامه مي‌دهي؟

چند تا فيلمنامه دارم و سعي‌ مي‌کنم بين اين فيلمنامه‌ها بهترين‌‌اش را انتخاب کنم.

اين شايعه که هر چي فيلم روي پرده است، فيلمنامه‌اش را اول براي تو فرستاده‌اند...

به هر حال من فيلمنامه اغلب اين فيلم‌ها را خوانده‌ام.

پس بايد درباره ارزش و کيفيت انتخاب‌هايت با هم بحث کنيم، اما اول برويم سراغ اين نکته که اصلا چي شد که به يک بازيگر مشهور تبديل شدي؟

يعني چي؟ يعني چطور به عنوان يک بازيگر در اين سينما جا افتادم؟

نه. اين که فيلم‌هايت فروخت و مردم براي ديدن تو به سينما رفتند.

خب، نگران بودم منظورت همان اولي باشد که توضيح دادن درباره‌‌اش کمي سخت است! اما اين که چرا مردم دوست داشتند فيلم‌هايم را ببينند و مرا به عنوان قهرمان اين داستان‌ها بپذيرند، به نظرم جواب خيلي ساده‌اي دارد. سعي کردم هميشه خودم باشم و ادا درنياورم. اگر صداقتي در کار باشد، لنز دوربين خيلي زود و خوب ثبت‌اش مي‌‌کند و تماشاگر هم آن را مي‌پذيرد.

و فکر مي‌کني توانسته‌اي هميشه اين صداقت را پشت صحنه و روي پرده حفظ کني؟

خب، نه هميشه. ولي لااقل سعي‌ام را کرده‌‌ام.

و آن وقت به نظرت کجا به نتيجه رسيده‌اي؟ کدام لحظه‌ها در کدام فيلم‌ها؟

خودم از صحنه‌هايي در بوتيک و آتش بس خيلي راضي‌ام. به نظرم توانسته‌ام در لحظاتي از اين فيلم‌ها حضور دوربين را کاملا فراموش کنم، فاصله ميان خودم و نقش‌ام را از بين ببرم و آن ارتباطي را با تماشاگر برقرار کنم که هميشه دنبال‌اش بوده‌ام. مثلا در بوتيک، چند صحنه که دوربين مرا دور از کنش اصلي صحنه، در قاب مي‌گيرد که ايستاده‌ام و در سکوت، ناظر آن چيزي هستم که در برابر چشمانم اتفاق مي‌افتد. نمونه مورد علاقه‌ام از اين جور بازي، عمر شريف در دکتر ژيواگوست. آن صحنه‌اي که روي تراس مي‌ايستد و کشتار مردم بي‌گناه توسط سربازان ارتش تزار را نگاه مي‌کند. سخت است که صحنه‌اي را بازي کني که بر واکنش پر از سکوت تو در برابر غوغاي اصلي صحنه استوار است.

خب، اين يکي از گرفت و گيرهاي کارنامه بازيگري‌ات است. اين که هنوز داري از بوتيک مثال مي‌آوري. شايد بايد تعداد اين قبيل فيلم‌ها و صحنه‌ها در کارنامه تو بيش‌تر مي‌بود.

به هر حال بوتيک فيلم مهمي در کارنامه من است. ضمن اين که باز هم از اين جور مثال‌ها دارم و نمي‌خواهم آغاز مصاحبه خرج‌اش کنم! هنوز اول کار است. ولي اجازه بده حالا من از تو سوال کنم. چرا بوتيک در جشنواره فيلم فجر و در دوره خودش آن طور که بايد ديده نشد؟

ديده شد که. تماشاگرها و منتقدها دوست‌اش داشتند...

اما داورها که آن را نديدند. اين فيلمي نبود که در بخش مهمان جشنواره به نمايش درآيد و از رقابت رسمي دور بماند. اوايل کارم بود و با انرژي شروع کرده بودم و مي‌خواستم حاصل کارم را روي پرده و تاثيرش را بر هيات داوران ببينم. اما نشد. نمي‌دانم از بدشانسي من بود يا چيز ديگر. به هر حال اگر چنين فيلمي در بخش رسمي به نمايش درمي‌آمد، شايد مسير حرفه‌اي عوامل‌اش به کلي تغيير مي‌کرد. اما همان منتقدها که تو مي‌گويي، اغلب‌شان سعي مي‌کردند موفقيت‌هاي فيلم را به چيزهاي ديگري نسبت دهند. به هر چيزي به جز بازي من در نقش جهانگير! بوتيک فيلم شلوغ و پرشخصيتي است. با اين وجود کاراکتر جهانگير تقريبا در تمام صحنه‌هاي فيلم حضور دارد. چطور مي‌شود فيلمي موفق باشد و بازيگري که در تقريبا تمام صحنه‌هاي آن حضور دارد و نقش محوري پيدا کرده، هيچ نقشي در اين موفقيت نداشته باشد؟

به هر حال عقل مردم گاهي به چشم‌شان است. وقتي بعضي فيلم‌هاي ديگري که در آن‌ها بازي کرده‌اي را نگاه مي‌کنند، به نظرشان مي‌رسد که شايد بوتيک فقط يک اتفاق يا حاصل کار کارگردان‌‌اش بوده.

يعني فکر مي‌کني که من يک بار خوب بازي کرده‌ام و در فيلم‌هاي ديگرم هيچ نشاني از اين استعداد نبوده؟

اصلا. اتفاقا حتي آن فيلم‌هايي از کارنامه‌ات را که دوست ندارم، و بعضي‌هاي‌شان بد و سردستي ساخته شده‌اند؛ باز حضور تو در اين فيلم‌ها آزاردهنده نيست. تازه بازي تو در آتش بس را خيلي هم دوست دارم. يادم هست وقتي فيلم را ديدم، در نظرسنجي‌‌هاي آن زمان به عنوان بهترين بازي سال هم انتخاب‌اش کردم، که يادم هست خيلي‌ها شاکي شدند.

اما همين آتش بس هم ديده نشد. خودت مي‌داني که جشنواره فجر بهترين ويترين براي بحث و گفتگو درباره حاصل کار سالانه اهالي سينماست. و وقتي چنين اتفاقي از دست‌اندرکاران يک فيلم دريغ مي‌شود، بپذير که براي‌مان گران تمام مي‌شود.

پس يکي از دلايل تو براي عدم تکرار چنين اتفاق‌هاي در کارنامه‌ات، ديده نشدن اين دو فيلم است.

خب، موثر است ديگر. همين چيزها مسير حرفه‌اي يک بازيگر را مي‌سازد. مگر چه قدر فيلم قابل بحث در سينماي ايران ساخته مي‌شود که نقش مناسبي براي من هم در آن‌ها وجود داشته باشد و امکان حضورم در آن فراهم شود؟ که بعد تازه اين دو فيلم من هم در جشنواره ديده نشود؟

اصلا بيا اين طوري با بحث طرف شويم. يک ستاره در سينماي ايران، چه قدر مي‌تواند براي مسير کاري‌اش برنامه‌ريزي کند؟ آينده‌اش را بخواند؟

بهتر است اتفاقات بد را فراموش کنم. چيزي مثل آن چه درباره اين دو فيلم پيش آمد. در اين شرايط قطعا سعي مي‌کنم که برنامه‌ريزي هم داشته باشم، اما اين برنامه‌ريزي قرار نيست که حتما به نتيجه درست و دقيقي برسد. هميشه فکر مي‌کردم و مي‌کنم که بخت و تقدير و قسمت، نقش مهمي در زندگي همه ما دارد. آن وقت سعي مي‌کنم بين محاسبه و برنامه‌ريزي و البته تقدير، تعادل برقرار کنم. به خصوص که در اين جا و با شرايط ما، به نظرم بايد بخش مربوط به تقدير و قسمت را بيش‌تر و موثرتر در نظر بگيريم.

حواشي و بازتاب‌هاي اعمال و رفتار يک ستاره هم که در اين جامعه خيلي زياد است...

خيلي از اين واکنش‌ها و حساسيت‌ها و بازتاب‌ها هم خوب و بجاست. قبول‌شان دارم. اما به نظرم بعضي وقت‌ها اين حساسيت زيادي مي‌شود. ما هم مثل آدم‌هاي ديگر زندگي مي‌کنيم و زندگي ما هم بالا و پايين دارد. قرار نيست هيچ اشتباهي نکنيم. ضمن اين که گاهي به نظرم زيادي روي تاثير اعمال و واکنش‌هاي‌مان بر عموم افراد جامعه حساب مي‌شود. گاهي اصلا بد نيست که به خودمان فرصت دهيم در فضايي آرام و راحت کارمان را بکنيم و بعد با خيال راحت به تماشاگران و مخاطب‌هاي‌مان اين فرصت را بدهيم که هرس‌مان کنند و بد و خوب‌مان را به روي‌مان بياورند. واقعا چه عيبي دارد؟

و وقتي اين پست و بلندي را به رويت مي‌آورند، شد که آرزو کني کاش يک ستاره مشهور نبودي؟

نه. اتفاقا جايگاهم را دوست دارم. براي رسيدن به اين جايگاه و به دست آوردن دل مردم کشورم زحمت کشيده‌ام. دلم مي‌خواهد بيش‌تر و بهتر کار کنم، از زندگي‌ام درس بگيرم و از اين تجربه‌ها در مسير کاري‌ام خوب استفاده کنم. به هر حال مهر و علاقه مردم چيزي نيست که به سادگي به دست‌اش آورده باشم. سرمايه‌ام است و دلم مي‌خواهد از اين سرمايه به نفع کشورم و هموطنان‌ام استفاده کنم. اگر هنري دارم و تاثيري، دوست دارم خرج مملكت خودم شود. اين جا به دنيا آمده‌ام و همين جا هم خواهم مرد. پس مي‌خواهم هر چه دارم همين جا و براي همين مردم خرج كنم. اميدوارم شرايطي پيش بيايد كه بيش‌تر از هميشه و با فضا و تلاش بيش‌تري، به رشد سينماي ايران تا آن جا كه در توان‌ام است، كمك كنم.

اين خودش بحث بعدي ماست. اين که جامعه ما چه قدر مي‌تواند از قابليت‌ها و توانايي‌هاي ستاره‌اي مثل محمدرضا گلزار، چه به لحاظ اقتصادي و چه اجتماعي استفاده کند.

منظورت دقيقا چيست؟

يعني که هيچ از خودت پرسيده‌اي جامعه ما سازمان‌هايي براي بهره بردن از حاصل کار يک ستاره را دارد؟ اين جا فقط بحث گيشه سينما مطرح نيست. مي‌شود سازمان‌ها و شرکت‌هاي حتي عام‌المنفعه‌اي تاسيس کرد تا در کنار يک ستاره به مسير خودش ادامه دهد و به سوددهي مالي و فرهنگي برسد.

به نظرم هنوز با اين قبيل آرزوها و فرصت‌ها خيلي فاصله داريم.

ولي کم کم بايد ياد بگيريم. به خصوص که کم کم صنعت سرگرمي ما رو به ستاره‌سازي آورده، اما انگار هنوز بلد نيست چطور ازش استفاده کند. حداکثر اين که به بازيگران مشهورش پول مي‌دهد تا در مجموعه‌هاي پربيننده و مناسبتي تلويزيوني يا دست آخر و در بهترين حالت، در فيلم‌هاي احتمالا پرفروش ديگري بازي کند. اما استفاده‌اي که در کشورهاي صاحب صنعت از حضور و وجود و اعتبار چنين ستاره‌هايي مي‌شود، فراتر از اين حرف‌هاست.

من اما آماده‌ام. تمام تلاش‌ام را به خرج مي‌دهم. راست‌اش فکر مي‌کنم انجام چنين فعاليت‌هايي که نفع‌اش به همه مي‌رسد، جبران همه آن مواهبي است که زندگي به من اعطا کرده و از اين طريق سعي مي‌کنم قدرشان را بدانم و در وجود و حوزه اطراف‌ام ماندگارشان کنم. اميدوارم بيش‌تر در اين زمينه تجربه کنم و بياموزم. اما در حد خودم سعي مي‌کنم از موقعيتي که دارم، از جمله براي به راه انداختن فعاليت‌هاي خيريه استفاده کنم.

از چه راهي مثلا؟

مثلا به راه انداختن مسابقات ورزشي از جمله ديدارهاي تيم واليبال هنرمندان، که عايدي‌مان از راه بليت فروشي براي اين مسابقات را در اختيار موسسات خيريه مي‌گذاريم. ما آدم‌ها معمولا وقتي خوشحاليم که با همديگر مهربانيم.

اما بازده اقتصادي و اجتماعي يک ستاره مي‌تواند خيلي بيش‌تر از اين‌ها باشد.

آخر در شرايطي که هنوز براي جا انداختن مفهوم ستاره‌، در ذهن بسياري از دوستان مشکل داريم، چطور مي‌توانيم به تشکيل سازمان‌‌هاي بزرگ و موثري براي استفاده درست از اين شهرت فکر کنيم.

شايد خيلي‌ها نگران استفاده نابجاي بازيگران مشهور از شهرت بيش از حدشان باشند.

ولي قبلا هم که گفتم. ما هنرمنديم و سياست ربطي به ما ندارد. کاش بيشتر به ما اعتماد مي‌شد و فرصت داشتيم تا بيش از اين در مسير کمک به فرهنگ اين مملکت حرکت مي‌کرديم. به هر حال کشور ما اين جاست و همگي بايد هر چه در توان داريم، خرج پيشرفت و قدرت‌اش کنيم. اين يکي از دلايلي است که از فروش فيلم‌هايم خوشحال مي‌شوم. چون به نظرم از اين طريق مي‌توانم به ادامه حيات اين سينما هم در حد خودم کمک کنم. از کنترلچي گرفته تا مدير سالن و تماشاگر سينما و عوامل ريز و درشت هر فيلم.

و اين پيشنهاد اخير تو به بهانه فوت خسرو شکيبايي...

خب، اين يک راه حل عملي در همين مسير بود که براي کمک به قشر نيازمند يا سن و سال دار سينما به فکرم رسيد. با خودم گفتم که کاش فقط ما بازيگرها و ديگر عوامل شناخته شده، از فروش بالاي يک فيلم سهم نبريم. طرحي که به نظرم رسيد، اين بود که هر فيلمي که بيش‌تر از يک رقم مشخص فروخت، درصد معيني از فروش آن، به جيب دست اندرکاران فيلم برود. و اميدوارم که اين فقط در حد پيشنهاد باقي نماند و به شکل قانون درآيد. اگر سهمي در فروش فيلم‌ها داشته باشم، خيلي خوشحال مي‌شوم که بخشي از تلاش‌ام به اين ترتيب کمکي باشد به رفاه حال آدم‌هايي که در اين موفقيت سهيم بوده‌اند و به نوعي کارشان در ويترين نيست و ديده نمي‌شوند و سهم کمتري از اين موفقيت مي‌برند. تكرار مي‌كنم كه بر اساس اين طرح، اين پول بايد به دست تمام عوامل فيلم برسد. حتي بچه‌هاي تداركات هم سهمي از آن داشته باشند. هنرمندي كه به هر دليلي عضوي از بدن‌اش را از دست داده يا ديگر توانايي كار ندارد، اتفاقي كه اين روزها براي چند نفر از اهالي سينما افتاده و خواهد افتاد، بايد سهم و حقي از اين طرح داشته باشند.

اين پيشنهاد قبل از اين سابقه نداشته؟

چرا. تهيه‌کنندگاني را مي‌شناسم که به اشکال مختلف، ديگر عوامل را هم در موفقيت فيلم‌شان شريک کرده‌اند. اما همان طور که گفتم اميدوارم تمام اين ايده‌ها، به کمک وزارت ارشاد، خانه سينما و باقي نهادهاي مسئول، به شکل يک قانون مشخص درآيد. وقتي مي‌بينم که ستاره‌هاي سينماي جهان چطور به مقوله صلح و کمک به انسان‌ها در کشورهاي در حال پيشرفت مي‌پردازند، به نظرم مي‌رسد که ما هنوز در آغاز يک راه طولاني هستيم. فعاليت اين ستاره‌ در زمينه يک حادثه خاص، مثلا کمک به آوارگان افغان را ببين.

و در کنار اين همه آرزو، نهايت راه بازيگري براي محمدرضا گلزار چيست؟ افق هدف‌هايش کجاست؟

افقي در کار نيست. بيش‌تر ترجيح مي‌دهم به لحظه و اکنون فکر کنم. اين که در هر وضع و شرايطي که هستم، بهترين واکنش را نشان دهم و مناسب‌ترين تصميم را بگيرم. اين طوري قدم به قدم پيش خواهم رفت تا آينده، چنان که واقعا وجود دارد، خودش را در لحظه خاص به من نشان دهد. سعي مي‌کنم به زندگي‌ام فرصت تغيير بدهم. همواره به نظرم رسيده که آدم‌هاي شجاع و هشيار، از تغييرات زندگي‌شان به عنوان يک فرصت استفاده مي‌کنند در حالي که آدم‌هاي ضعيف، مجبورند با تغييرات زندگي به عنوان تهديد کنار بيايند. دلم مي‌خواهد جوري زندگي کنم که هميشه از دسته اول باشم.

قبل از اين گفتي تلاش مي‌کني تا طرح اقتصادي‌ات را به ثمر برساني، چون مي‌خواهي حاصل نهايي گير همه آن‌هايي بيايند که در ديده شدن بهتر تو و عرضه فيلم به عنوان محصول نهايي دخيل‌اند.

دقيقا. کارم به عنوان يک بازيگر، بستگي مستقيم به ساير عوامل توليد دارد. هر وقت با فيلمنامه و کارگردان بهتر کار کرده‌ام، حاصل کار هم بهتر بوده است.

به خصوص که يکي از ويژگي‌هاي تو اين است که به نظر، بيشتر بازيگر ري‌اکشن هستي تا عمل مستقيم. يعني حاصل کارت بستگي مستقيم به اوضاع و احوال بازيگر مقابل‌ات دارد.

خودت نگاه کن ديگر. با امين حيايي در کما موفق بوديم. رابطه من و گلشيفته فراهاني در بوتيک را هم خيلي‌ها دوست داشتند. برخوردها و کنش واکنش‌هاي‌مان با مهناز افشار در آتش بس هم جواب داد. در توفيق اجباري هم با رضا عطاران همکاري خوبي داشتيم. کار بازيگري در سينما گاهي وقت‌ها مثل صفحه‌اي است که تلاش و دانش گروه فيلمبرداري را بازتاب مي‌دهد. اگر آن چه در اختيار بازيگر قرار مي‌دهند يا به سمت‌اش پرتاب مي‌کنند، خوب و جذاب باشد، بازيگر هم به عنوان حلقه آخر اين زنجير، به خوبي آن را در اختيار تماشاگر قرار مي‌دهد.

تا به حال اما همه‌اش از مواهب و فرصت‌هاي ستاره بودن حرف زديم. برويم سراغ سويه تاريک ماجرا. وجه ترسناک شهرت و محدوديت‌هايي که برايت ايجاد مي‌کند.

بخشي از اين گرفتاري‌‌ها در فيلم توفيق اجباري هست.

که مورد جالبي است. توفيق اجباري فيلمي است درباره گرفتاري‌هاي شهرت، که همزمان در عين حال از شهرت‌‌ات بين هوادارها براي فروش بيش‌تر بهره مي‌برد!

با اين حال باور کن از اين گرفتاري‌هاي روزمره کم ندارم. به هر حال هيچ چيز کامل نيست. در برابر آن فرصت‌ها، اين هزينه‌اي است که مي‌پردازيم و گاهي وقت‌ها مي‌بيني شيرين هم هست. فعاليت‌هايي وجود دارد که دلم مي‌خواست مي‌توانستم در شرايط عادي و نرمال هم انجام‌شان بدهم. اين که در رستوران يک غذاي راحت بخورم. يا با خيال راحت ورزش کنم. اين‌ها اما قابل تحمل است. فقط کاش موانع و عوامل کم‌کننده سرعت در مسير حرفه‌اي يک بازيگر به همين چيزها محدود مي‌شد و زياد گسترش پيدا نمي‌کرد.

هيچ به اين نکته فکر کرده‌اي که بخشي از اين محدوديت‌ها در زمينه جايگاهت به عنوان يک ستاره به تو تحميل مي‌شود؟ اين که مجبوري قالب و هيات مورد تاييد هواداران‌ات را حفظ کني...

شايد بايد تلاش‌هاي بيش‌تري در اين زمينه به خرج دهم. شايد بايد تماشاگران سينما را براي تماشاي هيبت‌ها و شمايل‌هاي تازه‌اي از خودم آماده کنم. دلم مي‌خواهد به عنوان يک بازيگر – و در عين حال يک ستاره – زندگي‌‌هاي ديگري هم تجربه کنم. يک انسان هميشه آماده انتقاد از چيزهايي‌ است که تجربه‌شان نکرده‌، و اميدوارم بازيگري، امکان انتقاد کردن را از من بگيرد، حداقل در مواردي که از راه بازيگري تجربه‌شان مي‌کنم.

اما هيچ وقت نگران تمام شدن اين فرصت‌ها نمي‌شوي؟ وقتي زمان مي‌گذرد و تو ديگر ستاره نيستي...

اميدوارم تا جايي که امکان‌اش هست، عمر بازيگري‌ام طولاني باشد. اميدوارم که ستاره اين سينما باقي بمانم. اما همه چيز به قلب‌ات بستگي دارد و اين که خدا چي مي‌‌خواهد. تو نان قلب‌ات را مي‌خوري. زندگي مهم‌تر از سينماست. بيش از آن که بخواهم به عمر بازيگري‌ام فکر کنم حواس‌ام به زندگي‌ام است که از آن استفاده کنم. فکرش را بکن؛ هنوز خيلي راه‌هاست که نرفته‌ايم، خيلي کارهاست که نکرده‌ايم، خيلي دست‌هاست که نگرفته‌ايم و البته... خيلي حرف‌هاست که نزده‌ايم.

پلان هایی از فیلم زیبای دو خواهر

darlinggolzar — Thu, 24 Jul 2008 23:48:18 GMT

لبریز تر از هزار پیمانه شدیم

دیوانه تز از هزار دیوانه شدیم

دیدیم گلی به روی ما میخندد

از پیله در آمدیم و پروانه شدیم

سلامی به گرمی و داغی این آفتاب و دل های همیشه آفتابی شما دوستان خوب و نازنینم.این آپ با آپ های قبلی ما یه کمی فرق داره چون دوباره من و سحر داریم با هم اپ میکنیم و مجددا" همکاری مادوتا شروع شد.

توی این آپ براتون چند تا از سکانس های فیلم ۲ خواهر رو در نظر گرفتیم که زیباترینش رو من و سحر با هم شاهدش بودیم و یه سری رو هم سحر دیده.

حالا بهتره بریم سر سکانس ها(ازاینجا به بعدش از زبان سحر):

۱-خب عزیزان من درست نمیدونم چه روزی بود(تاریخش منظورمه)ولی جمعه بود ساعت ۳ توی ناژنون توی اصفهان توی اون گرما همه عرق از سروصورتشون جاری بود و حامد کمیلی به یکی از دوستان ما زنگ زدند که میتونیم بریم فیلمبرداری رو ببینیم ولی چون عجله دارند نمیتونیم بریم جلو و با کسی از عوامل حرف بزنیم.

امضای الناز شاکردوست به سحر

اونجا خیلی شلوغ شده بود ولی ما چون زود رفته بودیم میتونستیم ببینیم.محمدرضا گلزار با ‌BMW خودش اومد و چون لند کروز کارگردان(آقای کمیلی توی اصفهان سوار اون میشدند ولی در اصل ماشین خود آقای کمیلی یه پرشیا هستش و لند کروز مال آقای بانکی هست)توی سایه درخت پارک بود و خیلی هم بد پارک شده بود آقای گلزار مجبور شد ماشینشو توی آفتاب پارک کنه که از این بابت هم خیلی ناراحت به نظر میرسید خلاصه فیلمبرداری شروع شد البته اول تمرین میکردند و فیلمبرداری نمیشد.دو نفر آدم تقریبا سیاه(اگه استباه نکنم)میان دم ماشین آقای گلزار و ایشونو از ماشین میکشن بیرون و آقای گلزار هم که نمیتونست با اونا در بیفته چون فوق العاده هیکلاشون بزرگ بود با داد میگن:چیه؟منو چرا گرفتید؟شما کی هستید؟دستمو ول کن

اون آدما از طرف حامد کمیلی بودند که داشتند رضا رو میبردند پیش اون و تا اونجا که من فهمیدم حامد کمیلی و رضا هردوشون خلافکار هستند ولی رقیب هم یه چیزی تو این مایه ها

خلاصه رضا رو میبرند جلوی حامد کمیلی ولی کات!کارگردان گفت رضا چشمت برگشت!آقای گلزار یه لحظه به یه جایی نگاه کردند غیر از اونجا که نگاهشون بود

سحر و محمدرضا گلزار در حال امضا دادن

دوباره این صحنه رو گرفتند و درحالی که رضا میومد جلو دوباره نگاهش برگشت!تا حدود 4 بار اگه اشتباه نکنم آقای گلزار به اونجا که میرسیدند نگاهشون میرفت به یه جایی من خیلی مشکوک شدم ببینم چیه که رضا هی مرتب نگاهش میکنه و میخواستم برم اون طرف که خب نمیشد!ولی خیلی سعی کردم بفهمم(هم من و هم سایه)ولی خب نفهمیدیمبعد حامد کمیلی که جلوی رضا ایستاده بود و رضا رو آوردن اونجا رضا گفت:ا....پس کار توئه خیلی خب دستمو ول کنین ببینم چی میگه...دستمو ول کن!و حامد کمیلی هم با اشاره...جالب اینجا بود که اصلا فیلمبرداری نمیشد....و من نمیدونم چرا هربار از اول تکرار میکردند.خلاصه دست رضا رو ول میکنن و رضا تا دستش رو ول میکنن یه باره شروع کرد به دویدن و فرار کردن و کارگردان گفت کات.رضا رفت سمت ماشینش و ماشینش توی آفتاب بود برای همین به یکی گفت لند کروزه رو ببره یه جای دیگه پارک کنه و بعد رضا صندلی عقب ماشینش نشسته بود و یه نفر به اسم.....(اسمش یادم نیست)اومد و ماشین رضا رو در حالی که رضا عقبش نشسته بود برد توی سایه پارک کرد به جای اون لند کروز!من به سایه گفتم:چرا رضا خودش نمیبره ماشینشو پارک کنه که سایه گفت:لابد خیلی خسته است!!

بعد دوباره همین آقا که اسمش یادم نیست یه HYPE برای آقای گلزار آورد و خیلی هوای ایشونو داشتند چون من تازه فهمیدم اون طرف مسئول شربت و آب خنک رضاست و فقط در خدمت ایشونه!!!!!من اون آقا رو توی باغ گل ها هم دیده بودم....ولی خب الان فهمیدم چیکاره است.خلاصه دوباره بلند شدند و زمان فیلمبرداری رسید و همون پلان رو گرفتند فقط اینبار همه ساکت شدند و اینکه ما فهمیدیم حامد کمیلی اصلا تو کادر دوربین نیست وفقط ایستاده برای اینکه رضا بتونه خوب حس بگیره چون هیچی نمیگفت و فقط ایستاده بود.

محمدرضا گلزار در باغ گل ها به همراه طرفدارشون

اون صحنه رو یه بار بیشتر فیلمبرداری نکردند چون وقتی رضا فرار کرد کارگردان گفت کات.بعد رضا ماشینشو همون جا گذاشت و با یه ماشین دیگه فوری رفتند یه جای دیگه که توی نظر بود و خونه ی بقلی همکلاسی من و خب این یه پلان فیلم بود بعد نوبت بود به تیکه حامد کمیلی که با اینکه رضا نبود قشنگ ایستاد به یه نقطه نگاه کرد و بعدش هم که مثلا رضا فرار کرد گفت:ا....ا....رفت!

و اینم از این پلان فیلم.............این تنها پلانی بود که من صداشونو میشنیدم!

۲ـاین پلان از فیلم بار سومی بود که من آقای گلزار رو میدیدم(بار دوم از نزدیک)ایشون روی یه مبل با خانم شاکردوست نشسته بودند و(روی یه کاناپه بهتره بگم)و آقای گلزار دستشون پشت کاناپه بود و یه پلان کلا گمون کنم ۱۰ ثانیه ای بود که گرفتن.

من چون دور ایستاده بودم نمیشنیدم که چی میگفتن ولی رضا داشت با لبخند با الناز شاکردوست حرف میزد(موهاشم بسته بود) و اون خونه دوبلکس بود و آقای گلزار و خانم شاکردوست بالا بودند.

۳-این پلان اولین پلانی بود که من دیدم و باور کنید هیچیشو زیاد نفهمیدم چون بار اولی بود که رضا گلزار رو در چند متری خودم احساس میکردم.

این صحنه توی باغ گل ها فیلمبرداری شده بود و بک گراند محمدرضا گلزار یه برکه کوچک بود که روی اون صدها نیلوفر آبی شناور بودند.

محمدرضا گلزار در باغ گل ها در کنار طرفدارشون

آقای گلزار روی یه نیمکت نشسته بودند و چون آفتاب روی صورتشون میتابید یکی از عوامل فیلم یه فویل رو باز کرده بود و گرفته بود بالای سر آقای گلزار.توی این صحنه آقای گلزار اصلا دایلاگ نداشت و آقای گلزار فقط با سرشون یه چیزی رو تایید میکردند.از وقتی ما رسیدیم این صحنه داشت تمرین میشد و 5-6 بار دیگه هم تمرین شد و بعد این صحنه رو فیلمبرداری کردند.درباره ی noise موبایل هم که وجود داشت قبلا بهتون گفتم.

این هم از اپ این بار ما.امیدوارم لذت برده باشید در هر صورت سکانس هایی بود از فیلم زیبای دو خواهر.از تمام عزیزانی که به این وبلاگ سر میزنند و نسبت به من و سحر لطف دارند تشکر میکنم.

خدانگهدار

گزارشی اختصاصی از اولین دیدار با محمدرضا گلزار عزیز

darlinggolzar — Tue, 24 Jun 2008 07:33:18 GMT

اگر باغ نگاهم پر ز خار است

گلم تاراج دست روزگار است

به چشمانت قسم با بودن تو

زمستانی ترین روزم بهار است

دوباره پس از یه مدت طولانی برگشتم و دوباره همون آپ های هفتگی خودم طبق روال گذشته رو دارم.

امروز روز خییییییییییلی مهمیه.امروز روز تولد این وبلاگه.پارسال در چنین روزی این وبلاگ کارش رو آغاز کرد با همکاری همه ی دوستای خوبم اون رو امروز به چنین جایی رسوندم

از همتون ممنونم و امروز بهترین بهانه بود برای آپ کردن مجدد من

تولد وبلاگم باعث شد تا دوباره آپ کنم از اونجایی که چیز خاصی نداشتم بنویسم براتون گزارش یکی از بیاد موندنی ترین روزهای زنگی ام رو دوباره نوشتم

البته یه کم با اونی که قبلا خوندید فرق داره اولاش....و سورپرایز این آپ عکس های اونه که تا حالا ندیدید.میخوام به مناسبت برگشتنم و اینکه تولد وبلاگمه برام بترکوونید

سلام به تمامی دوستان خوب گلزاری

بهتون قول داده بودم که گزارشی اختصاصی رو از حضور محمدرضا گلزار در اصفهان براتون آماده میکنم.دیگه زیاد حاشیه نمیرم و یکراست میرم سر گزارش:

صبح روز ۱۳/۳/ ۸۷وقتی من ساعت 11:30 از امتحان برگشتم و رسیدم خونه مادرم با من تماس گرفتند و گفتند همین الان با مدیر برنامه ریزی آقای گلزار تماس گرفتم.

(جا داره بگم که ما با ایشون در هتل آشنا شدیم و ایشون کمکمون کردند که آقای گلزار رو ببینیم.)و ایشون هم گفتند که همین الان بیاید اینجا که تا یکی دو ساعت دیگه آقای گلزار اینجا هستند و مادرم گفتند کجا بیایم و ایشون هم گفتند باغ گل ها.(این باغ در اصفهان مثل بهشت می مونه و خوب جایی آقای گلزار رو بردند)

از اونجایی که کسی نبود منو بیاره و من هرچی به پدرم زنگ زدم که بیاد دنبال من و منوببره باغ گل ها نشد.من ناراحت و ناامید و افسرده بودم و فقط تونستم به مادرم بگم تو برو اونجا و از آقای گلزار عکس بگیر و باهاشون حرف بزن.

مادر من هم رفتند اونجا و حدود یک ساعت بعد با من تماس گرفتند و گفتند سحر جان آقای گلزار الان کنار من هستند گوشی رو میدم به ایشون که باهاشون حرف بزنی.من در اون لحظه عجیب ترین حس رو داشتم.هم خوشحال بودم هم ناراحت هم میترسیدم و هم مشتاق بودم همراه با یه حس بیم و امید کامل

بالاخره انتظار به سر اومد و آقای گلزار گوشی رو گرفتند و این متن کامل صحبت هایی هستش که بین ما رد و بدل شد:

آقای گلزار:سلام سحر جون

-سلام آقای گلزار(همراه با صدایی لرزان)

آقای گلزار:سحر جون میدونی من چقدر تورو دوست دارم؟!

-منم همین طور آقای گلزار

آقای گلزار:مادرتون گفتند که میخوای با من حرف بزنی

محمدرضا گلزار در باغ گل ها(منظره رو شما نگاه کنید فقط)

-بله آقای گلزار.می خواستم بگم من خیلی شما رو دوست دارم و از طرفداراتون هستم و علاوه بر این عضو گروپ اختصاصی تون هم هستم با مدیریت بهاره صدیق زاده

آقای گلزار:به به…بهاره جان یکی از بهترین دوستای منه

و من شنیدم بهاره و منیژه دوباره دارن با هم کار میکنن.

-نه آقای گلزار اون دو تا از هم جدا شدند!!

آقای گلزار:نه ظاهرا دوباره با هم کار میکنن یعنی من که اینطوری شنیدم

-نمیدونم والا

آقای گلزار:خب سحر جون دیگه کاری نداری؟بفرمایید(داشتند گوشی رو میدادند به مادرم)

-آآآآآقای گلزار.

آقای گلزار:چیه؟جونم؟بگو

-من میخواستم بگم شما 17 آبان پارسال که برای والیبال هنرمندان اومده بودید اصفهان من یه دفتر به شما دادم که ترجمه ی آتش بس بود.دادم به یه فردی که ادعا میکرد در ورزشگاه کار میکنه.میخواستم ببینم به دستتون رسیده؟

آقای گلزار:ترجمه آتش بس؟کی شما ترجمه کردی؟نه ندادن به من.به چه زبانی ترجمه کردی؟

-من بیشتر از یک ساله که ترجمه اش کردم.به زبان انگلیسی

آقای گلزار:مگه زبان انگلیسی شما کامله؟

-بله آقای گلزار نزدیک به تمومه دیگه

آقای گلزار:آآآآآآآآفرین….نه به من ندادن.تو عصر بیا اینجا ترجمه را هم برای من بیار

-چشم آقای گلزار.

آقای گلزار:کاری نداری؟خدافظ

-خدافظ(همین………و قلبم ریخت)

مادرم گوشی رو گرفت و گفت سحر خوشحال شدی…؟

و صداشون میومد که مادرم میگفت آقای گلزار خیلی ممنونم آقای گلزار خیلی لطف کردید.و آقای گلزار هم میگفتند خواهش میکنم خانوم

خب من آماده شدم تا عصر برم پیش آقای گلزار و خوشحالم که این ترجمه بهانه ای بود برای دیدن آقای گلزار عزیز.

محمدرضا گلزار عزیز در کنار طرفداراشون

عصر ما ساعت 3 از خونه راه افتادیم و وقتی رسیدیم اونجا من از بس هول بودم حواسم نبود که باید بلیط بخرم و رفتم تو که مامانم گفت سحروایسا و نگهبان هم منو صدا زد و اینا تا بالاخره رفتیم تو.مادرم منو برد جایی که من از دور آقای گلزار رو میدیدم و گفت از این طرف.

پاهام شل شده بود و 2 بار نزدیک بود بخورم زمین.

رفتم تا رسیدم و دیدم بله…..برادرهای حامد کمیلی هستند ولی خودش رو ندیدم

آقای گلزار داشتند رو یک پلان کار میکردند که وقتی من خواستم ازشون عکس بگیرم کلی دعوام کردند که خانم سر صحنه عکس نگیر

بعد گفتند صدا…..و گفتند صدا رفت بعد گفتند نه….

نویز موبایل هست….من سریع موبایل بابام که دستم بود رو خاموش کردم و یه سری هم سریع موبایلاشون رو خاموش کردند

ولی بازم گفتند نویز موبایل هست.توی این فاصله الناز شاکردوست که روی صندلی نشسته بود رو ازشون امضا گرفتم که واااااای چقدر خوش برخورد و خوشگل بودند ایشون و فوق العاده ظریف

الناز شاکردوست در حال امضا دادن به من

عکساشون هست.خلاصه نویز موبایل قطع شد و یک پلان حدود 10 ثانیه ای رو 7-8 بار اینا فیلمبرداری کردند و بمیرم برای رضا جان چه همکارای بداخلاقی داره برعکس خودش شایدم فقط با ما بداخلاق بودند

بعد آقای گلزار بلند شدند و مادرم رفتند طرفشون و گفتند آقای گلزار دخترم که صبح باش حرف زدید

ایشون هم گفتند:به سحر جون.ترجمه رو آوردی؟

-راستش آقای گلزار خب من دیگه اونو دادم به اون طرف و دیگه نمیتونم کاری بکنم و نسخه کپی هم از روش نداشتم که براتون بیارم چون هم خیلی زیاد بعد هم من هرنقشی رو با یه رنگ خاص مشخص کرده بودم مثلا یوسف آبی بود و سایه مشکی

آقای گلزار:طوری نیست من ازش می گیرم

-راستی آقای گلزار من یه دفتر شعر رو هم براتون آوردم و دادم به ریسپشنیست هتل صفوی که توش اقامت دارید.

آقای گلزار:مشکل نداره میگیرم ازشون

-نه خیلی وقت پیش بهتون دادند.دفتر مشکی…..

آقای گلزار:آهاا

مادرم گفتند آقای گلزار میشه یه عکس با دخترم بگیرید

آقای گلزار:حتما

و ایشون ایستادند کنار من و من هم کنار ایشون و عکس رو گرفتیم

ما هم گفتیم مرسی.بعد یه خانمی اومد که یه دختر عقب افتاده داشت(آخی)و گفت آقای گلزار دختر من میخواد با شما مصاحبه کنه

آقای گلزار:به به.حتما بیا اینجا ببینم

و آقای گلزار دست دختر را گرفتند و با هم حدود 30 ثانیه راه رفتند(البته توی عکسا مشخصه که اون خانم کوچیک بودند.حرف در نیاد برای آقای گلزار!!!)

بعد من هم که دنبالشون می دویدم دوباره آقای گلزار ایستادن کنار من و یه عکس یادگاری دیگه.بعد ما برگشتیم همونجا و مرتب آقای گلزار این جمله رو تکرار میکرد:چقدر گرمه….خیلی هوا گرمه

بعد من به آقای گلزار گفتم میشه یه امضا بدید؟

و ایشون هم پوشه ی منو باز کردند و دیدند به به یه چیزی حدود 30 تا کاغذ آ 4 توشه.و بعد عکسای خودشون رو هم دیدند که من پرینت گرفته بودم و شروع کردند به نگا کردن عکسای خودشون(الهی)

و گفتند:کدومش رو امضا کنم؟

-فرقی نمیکنه آقای گلزار.هرکدوم رو که دوست دارید

(عکسای اولیه فیلم مجنون لیلی که توی سایت سینمای ما بود و کوچک بود رو یادتونه؟؟یکیشون رو آقای گلزار برداشت)

مادرم:نه آقای گلزار این که کوچیکه.

و بعد آقای گلزار یه عکس دیگه رو برداشت و با خط زیبای خودش و اون دستای مهربونی که رو کاغذ تکون میخورد نوشت تقدیم به سحر عزیزم(گمون کنم برای سومین بار!!)

امضای محمدرضا گلزار عزیز به من روی همون عکسی که گفتم

بعد گفتم میشه روی یه کاغذ هم امضا کنید و ایشون گفتند بله

و یه کاغذ آ4 بشون دادم و گفتند:به اسم کی؟

مادرم:به اسم خودش.دختر من تمام امضاها رو فقط برای خودش میخواد

و آقای گلزار خندیدند

من در حال تماشای آقای گلزار بودم که بعدا مادرم تعریف میکرد یکی از عوامل فیلم یه نیمکت آهنی بزرگ رو برداشته بود روی سرش و جایی رو نمیدید و فقط میگفت برید عقب برید کنار و من هم که اصلا در دنیای دیگه ای بودم

متوجه اون فرد نبودم تا اینکه پایه ی نیمکت نزدیک سر من میشه و آقای گلزار منو کشیدند عقب و گفتند:مواظب باش سحر جان….این نخوره تو سرت!!!

(وااااااااااااااای من در اون لحظه چه احساسی داشتم…گفتم اگه میخورد تو سرم دیگه چی میشد اون وسط؟؟؟!!)

بعد دیگه آقای گلزار گفتند:عوامل متنظرند و حالا دیگه منم دعوا میکنند

هوا هم خیلی گرمه(اینو مدام میگفتند)و مادرم گفتند:

آقای گلزار بهش بگید درسش رو خوب بخونه

آقای گلزار:خودش میخونه.دختر به این ماهی حتما درس میخونه

و بعد من گفتم:ایشالا در کارتون موفق باشید و این فیلم از بهترین فیلم هاتون بشه

و ایشون هم گفتند:خیلی ممنون.مواظب خودت باش

-شما هم همین طور آقای گلزار

و مادرم گفتند:آقای گلزار خیلی شما گلید خیلی خوبید

و ایشون گفتند: مرسی…شما لطف دارید

بعد هم با موبایلشون شروع کردند به شماره گرفتن که مادرم گفت:بسه آقای گلزار رو اذیت نکن بیا بریم دیگه

و خب ما رفتیم….درحالی که من پشت سرم رو نگاه میکردم با نگاهی آکنده از شادی و حس جدایی همراه با غمی که داشت توی گلوم بزرگ میشد و خفم میکرد

هرگز این حس رو نداشتم.تا به حال

باور کنید اینو که دارم مینویسم توی چشمام پر از اشک میشه

اشک شادی و غم…..اشکی با بغض و خنده….هق هق و قه قه

حس عجیبیه….نمیدونم دعا کنم خدا این حس رو نصیب همگی تون بکنه یا نه..

این هم از گزارش.

امیدوارم خوشتون اومده باشه

علاوه بر این جا داره روز مادر رو اول از همه به مادر مهربون و فداکار خودم تبریک بگم که اگه اون نبود من به هیچ جایی توی زندگیم نمیرسیدم و همین طور که از گزارش پیداست مادرم خییییییییلی تلاش کردند تا من آقای گلزار رو ببینم

دست مادر گلم رو از همین جا میبوسم.

و بعد تبریک میگم به همه ی مادرای خوب و مهربون از جمله مادر آقای گلزار شهناز خانوم و آتوسای عزیز که برای همه ی گلزاری ها عزیز هستند

منتظر دیدن یک سری از عکسای دیگه ی آقای گلزار با خود من از همین وبلاگ باشید.

موفق و سربلند و پیروز و کامیاب باشید.همتون رو به خدای مهربون میسپارم

سحر م

سلامی کوتاه.......خداحافظی نه چندان طولانی

darlinggolzar — Sun, 11 May 2008 17:00:18 GMT

سلام به تمامی دوستانم

این دفعه اومدم ازتون خداحافظی کنم تا آخرای خرداد

برای آپ خیلی خیلی کوتاه این دفعه براتون فقط عکس آماده کردم

و اینکه آقای گلزار دارند به شهرمون میان(اومدند)

و مطمئن باشید که من حتما از دیدار های مکرر با ایشون براتون گزارش های زیبایی رو تهیه خواهم کرد

اینم از عکسا:

این عکس مال زمانی هست که آقای گلزار کودکان سرطانی رو برده بودند تا توفیق اجباری رو با هم ببینند

این عکس مال والیبال هنرمندان در اصفهانه که خودم گرفتم

تولدت مبارک.....رضای عزیزم.روز میلادت مبارک

darlinggolzar — Sun, 30 Mar 2008 08:05:18 GMT

ما که خاکیم زیر پات

آب شدیم از کرشمه هات

یه نگاه به ما بکن

کم که نمیشه از چشات

سلام

سلامی از جنس بهار.از جنس شروعی دوباره.ازجنس سبزه و سلام

امیدوارم حال همگیتون خییییییییییییلی خووووووووووووب باشه.

دوباره برگشتم این دفعه خودم دارم برای توووولد محبوب دلم و محبوب دل خییلی از شما آپ میکنم.امیدوارم که تا اینجا نوروز خوبی رو داشتید.

خیلی خوشحالم.یعنی کدوم گلزاری میشه که توی این روز خوشحال نباشه.ناسلامتی تولد محمدرضا گلزار عزیزه

همگی داد بزنیم:

دوستت داریم محمدرضا گلزار

البته این جمله رو هزار بار تا حالا تو دلامون فریاد زدیم

بخدا از بس خوشحالم نمیدونم چی بنویسم.

برای آپ اینبار همون طور که تا آخر آپ پیش میریم می بینید که عکس های زیادی رو گذاشتم.

دلم میخواد اول از همه با هم روی اون شعری که بالا نوشتم فکر کنیم

واقعا در مورد داداش رضا صدق میکنه.

داداش رضا یه نگاه هم به ما بکن..............

واقعا کم که نمیشه از چشات

دیشب دوباره دلم گرفت و برای داداش رضا یه شعر گفتم.این شعر شاید طولانی ترین شعرم باشه

حسم هم غریب ترین حسی بود که تا بحال داشتم

اینم شعرم:

فدای رنگ قشنگ اون چشات توی شبا

وقتی با یاد توییم یه لبخنده روی لبا

فدای روز قشنگ خلق تو روی زمین

عزیزم شادی رو مدیون توییم اینو ببین

فدای اخمای نازت که دلو آب میکنه

خنده های گرم تو وجودو بی تاب میکنه

فدای سرت اگه این دل آزرده شکست

دنیا درهاشو روی امید یک عاشق بستگ

فدای ناز و ادات فدای سرخی لبات

از تو بهتر نمیشه قشنگ تر از برق نگات

فدای دستایی که گل رو کیمیا میکنه

قربون دلت برم که منو دعوا میکنه

فدای نقش هایی که تو فیلما بازی میکنی

عاشق"کما"م که توش بلندپروازی میکنی

فدای تو میخوام من به سوی تو پر بکشم

میخوام با یاد نگات دریا رو من سر بکشم

فدای محبتی که از تو هیچ وقت ندیدم

بردن اسممو از زبونت هرگز نشنیدم

فدای دعوای تو وقتی دلو پس میزنی

وقتی گریه میکنم هیچ وقت نشد که بشکنی

فدای سرت اگه با جمله هات جون لرزید

واسه بار اولی بود که چشام مرگو میدید

فدای رنگ چشات فدای اون قد و بالات

من که مردم از شرم تیزی و برق اون نگات

فدای دست ردت به سینه ی این عاشقت

خیلی من دوستت دارم.بشم گل شقایقت؟

فدای قلب سخت و سنگی تو نامهربون

تو فقط دل میبری با طعنه هات شیرین زبون

فدای اون صورتت که هست چقدر تماشایی

آخه این تولده بدون تو.کی میایی؟؟؟

فدای غنچه ای که نشسته رو لبای تو

میخونم"دوستت ندارم"رو توی نگاه تو

فدای نگاهی که باز منو تحقیر میکنه

این مثل یه ماشینه که باز منو زیر میکنه

فدای اون دستایی که نفسم رو می گیره

اگه باز بارون بیاد کاغذ شعرم می میره

فدای طلسمی که صورت ماه تو داره

اینقدر منو خورد نکن دلم شده پاره پاره

فدای لیاقتی که میدونم اونو داری

یه دفعه بت زنگ زدم گفتم:رضا دوسم داری؟

فدای نسیمی که از عطر اون موهات میاد

من خیلی دوستت دارم.الهی که بشم فدات

فدای کل وجودت فدای خود خودت

طوری نیست.غصه نخور رام ندادی تولدت

چطور بود؟؟نظرتون رو راجع به شعرم حتما توی کامنتا بهم بگید

دیشب اصلا نخوابیدم.فقط داشتم فکر میکردم.

داشتم فکر میکردم که من چرا عاشق محمدرضا گلزار شدم؟؟

داشتم فکر میکردم که از چی محمدرضا گلزار خوشم اومد

هرچی بیشتر فکر میکردم کمتر به نتیجه میرسیدم

درآخر برای راضی کردن خودم به این جواب رسیدم که من عاشق چشمای داداشی شدم.یه حالتی داره چشاش.........اگه قلب ما آهنی بود حتما میشد چشمای محمدرضا گلزار رو "قوی ترین آهنربای جهان"نامید

ولی حالا قلبای ما از جنس خونه........قلبامون پر از خونه

پر از درد و آه و قلب محمدرضا گلزار "دلربا"ست

راستی شما چرا عاشق محمدرضا گلزار شدید؟؟؟؟؟؟

امروز برخلاف چند آپ اخیرم به خبر از محمدرضا گلزار عزیز دارم.

اونم اینه که محمدرضا گلزار به هیچ وجه ممنوع التصویر نشده

این خبرهایی که از گوشه و کنار میاد و حتی توی ساین سینمای ما هم نوشته کاملا زرده و فقط به گزارش از خبرگذاری فردا است که الهی بگم چی بشن که این خبر رو نوشتند

آخه مگه ممکنه که فیلم مجنون لیلی روی اکران باشه درحالی که بازیگر اصلی اون ممنوع التصویره؟؟؟؟؟؟؟!!!!

اصلا با عقل جور در نمیاد.

اگر به این علت ناراحتید که 6 فروردین ماه قرار بود فیلم"چشمان سیاه"داداش رضا پخش بشه و نشد میتونم به این نکته اشاره کنم که خیلی وقت پیش قرار بود تلویزیون اخراجی ها رو پخش کنه ولی پخش نکرد تا برنامه های نوروزی

آیا از این میتونیم نتیجه بگیریم که کامبیز دیرباز ممنوع التصویره

کلا صداسیما با اخراجی ها مشکل داره

همون طوری که نمیدونم چرا؟؟؟؟؟؟؟با داداش رضا مشکل داره

وگرنه مسابقات والیبال هنرمندان رو پخش میکرد

ولی یک بازی که محمدرضا گلزار توش نیست رو حتما از تلویزیون پخش میکنه!!

پس فکرای الکی نکنید..........اینم یه امتحان سخت الهی هست برای ماها که خدا میخواد ببینه به همین راحتی به داداش رضا تهمت میزنیم یا نه

پس کاری کنید که از این امتحان سربلند بیرون بیاییم

و اما در مورد فیلم "مجنون لیلی"باید بگم جای تعجب نداره که محمدرضا گلزار فقط به مدت 20 دقیقه توی این فیلم حضور داره

آخه این فیلم اصلا بازیگر نقش اول نداره و تقریبا مثل فیلم دعوت حالت اپیسود اپیسود داره.هر اپیسود با چند بازیگر خاص

اینم که توی تبلیغش فقط اسم داداش رضا رو میاره برای اینه که میدونن داداشی چقدر پرطرفداره

برای فروش فیلمه در اصل.کاراکتر و نقش اول این فیلم یه بسته است.....

همون بسته ای که پروانه(الناز شاکردوست)اونو گم میکنه و این بسته به دست خییییییلی ها میرسه از جمله فرهاد(محمدرضا گلزار عزیز)

ولی حتما فیلم بسیار جالب و تاپی هست

چون داداش رضا قبل از این کمتر از نقش اول اصلا کارگردان ها جرئت نداشتند بهش پیشنهاد کنند.........پس فیلم خییییییلی زیبایی هستش

بهتره چند تا شعر کوتاه بنویسم:

از دختر خورشید سحر خیزتری

از چشمه ی مهتاب لبریز تری

هر چهره به لبخند قشنگ است ولی

تو اخم که میکنی دل انگیزتری

بگیر از من تو این دل یادبودی

که تنها لایق این دل تو بودی

هزاران خواستند این دل بگیرند

ندادم چون عزیز دل تو بودی

عاشقی مثل من چجوری بمونه بی تو؟

محاله دل معنی عشقو بدونه بی تو

بگو چکار کنم که شاید تو باورت شه؟

برای زندگی ندارم بهونه بی تو

اینجوری که من عاشقم این روزا غیر عادیه

خوب میدونم نگاه تو از سرم هم زیادیه

ارزش با تو بودن رو میدونه قلب عاشقم

الهی با تو بگذره تمامی دقایقم

بخاطر خدا بس کن از این دوری هراسونم

تو حالمو که میبینی دیگه چی میخوای از جونم؟

نذار دلم به دست تو بیشتر از اینا بشکنه

تمام دلخوشیه من تو رو یه روزی داشتنه

میگن سالی که نکوست از بهارش پیداست.بهار تا حالا به شما چطور گذشته؟؟؟

میگن سال تحویل هرحالی داشته باشی تا آخر سال همون جوریه........

لحظه سال تحویل حس و حال شما چجوری بود؟؟

میدونم که عااالی بوده.از صدقه سر محمدرضا گلزار عزیز که حاضر شد بخاطر طرفداراش لحظه سال تحویل کنار خانواده اش نباشه امسال سال تحویل رو به بهترین شکل داشتیم

خب دیگه خیییییییییییییییییییییییییییلی نوشتم

شاید بخاطر خوشحالیه زیاده که نتونستم زیاد بنویسم

باید ببخشید

همتون رو به خدا میسپارم

سحر م